ให้ธรรมซึมซาบเข้าสู่จิตใจโลก
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2547 เวลา 8:45 น. ความยาว 31.56 นาที
สถานที่ : วัดป่าบ้านตาด
| |
ดาวน์โหลดเพื่อเก็บไว้ในเครื่อง
ให้คลิกขวาแล้วเลือก Save target as .. จาก link ต่อไปนี้ :
ข้อมูลเสียงแบบ(Win)   วิดีโอแบบ(Win Narrow Band)

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๔๗

ให้ธรรมซึมซาบเข้าสู่จิตใจโลก

 

         (ลูกศิษย์จากหาดใหญ่ สงขลา มากราบเยี่ยม) คิดถึงและแผ่เมตตาธรรมถึงอยู่เสมอๆ ไม่ได้ละนะ ไม่ได้ไกลนะแค่หาดใหญ่มานี่ มันไกลอะไร พุ่งทีเดียวครอบโลกธาตุนี่ มันไปไม่ได้ก็เคยได้พูดอยู่เสมอมา เราเสียใจที่ไปเทศนาว่าการทางพี่น้องทางภาคใต้ไม่ได้ เรากะว่าจะเอาสุดท้าย รวมหมดแล้วก็ให้เสร็จ เราว่างั้น พอเทศน์ไปอ่อนลงๆ สุดท้ายไปตามนี้ก็ยังไม่ได้ หมดท่าเลย นานๆ มาทีหนึ่งคิดถึง คึกคักตึงตัง ใครจะว่ารักคนเดียวไม่ได้นะ นานๆ ลูกศิษย์หาดใหญ่เรามาทีหนึ่งก็คุยกันบ้างซิ

นี่ก็กะว่าวันที่ ๑๒ เมษา ๔๗ นี้จะปิดโครงการช่วยชาติ มันหมดกำลัง ยุติเลยแหละ ปิดตรงกับวันเปิด วันเปิด ๑๒ เมษา เป็นแต่เพียงว่าต่าง พ.ศ. อันนี้เป็นวันปิดวันที่ ๑๒ เมษา เหมือนกัน จะมอบทองคำพร้อม ดอลลาร์พร้อม เวลานี้ทองคำเรายังขาด ๑๐ ตันอยู่ประมาณ อย่างมากไม่เลย ๔๐๐ กิโล ขาดอยู่อย่างมากนะ ดอลลาร์ขาดอยู่ ๑ ล้าน ๘ หมื่น กะว่าจะมอบในวันนั้นแหละ สถานที่ทีแรกกะว่าจะเอาสวนแสงธรรม ทีนี้ทาง กทม. มาขอรับภาระไปพิจารณา เห็นว่าสวนแสงธรรมนี้เพียงแต่พระมาก็เต็มไปหมดแล้ว จึงจะจัดที่ใหม่ให้ ดูว่าเป็นสวนอัมพร จะพอเหมาะพอดีเพราะคนจำนวนมาก จัดที่ไหนเราก็ไม่ว่าแหละ เพราะเป็นงานของแผ่นดินของเราทั้งแผ่น จัดที่ไหนก็แผ่นดินไทยเรา เอ้า จัดไปเถอะ

เพราะหัวใจคนไทยทั้งประเทศเราอยู่ที่สมบัติอันใหญ่หลวง คือ ทองคำ ดอลลาร์ ที่เราจะเข้ารวมเป็นหัวใจของชาติไทยเรา ทีนี้คนต้องมามาก ความหมายว่างั้น เพราะผู้ที่บริจาคมาทั่วประเทศไทยเข้านี้ๆ เวลางานที่เป็นงานสำคัญของหัวใจของตน ทำไมใครจะไม่คิดไม่กระตือรือร้น มันต้องมา ตั้งแต่เราเป็นหัวหน้ายังจะตายแล้ว จะว่ากระตือรือร้นหรือไม่กระตือรือร้นก็ดูเอา ลูกศิษย์ลูกหาก็ต้องคิดอย่างนั้นแหละ เพราะฉะนั้นที่มันจึงจะไม่พอ เขาว่างั้นนะ ตกลงเราก็เลยจะเอาตามนั้นแหละ ให้พี่น้องทั้งหลายได้เห็นความพร้อมเพรียงสามัคคีของพี่น้องชาวไทยทั้งประเทศเรา ได้แสดงน้ำใจต่อกันลงในจุดส่วนกลางคือหัวใจของชาติ ทองคำ ดอลลาร์ เงินสด เข้าสู่จุดศูนย์กลางเลย เรียกว่าเป็นหัวใจของชาติเรา เป็นงานยิ่งใหญ่ เพราะเป็นงานของชาติไม่ยิ่งใหญ่ได้ยังไง จึงกะว่าจะเอาสวนอัมพร

เมื่อวานนี้ก็ไปหล่มสัก คือพวกนี้พวกรักษาด่าน ด่านรักษาสมบัติของชาติ นั่นเห็นไหมล่ะ อะไรถ้าเป็นสมบัติของชาติ หลวงตารักสงวน อันนั้นก็สองด่านไปถึงเลย และแถวนั้นหลวงตาซื้อที่ไว้ คือเป็นต้นน้ำจะไหลลงสู่ส่วนรวมอีกเหมือนกัน กลัวจะถูกทำลายเสีย ที่แถวนั้นราคาก็ไม่แพง แถวนั้นกว้านซื้อไว้หมดเลยนะ ได้ต้นน้ำชุ่มเย็นมากทีเดียวไม่มีใครแตะ เมื่อเร็วๆ นี้เราไปงานผ้าป่านี่แหละ เลยไปดู โอ๋ย น่าดูน่าชม ต้นไม้สดเขียวชุ่มชื่นทุกอย่างนั่นแหละ ไม่มีใครเข้าไปแตะ พระท่านก็เข้าไปอยู่ในบริเวณเหล่านั้น กว้างนะ ๒,๗๐๐ ไร่ เพราะที่นั้นใครก็จ่อๆ เราก็เลยไปซื้อเอาที่เขาจ่อ  น่าดูทีเดียว

นานๆ ลูกศิษย์กับอาจารย์มาพบกันทีหนึ่งๆ เราก็ว่าลูกศิษย์ไม่คิดถึงเรา ลูกศิษย์ก็ว่าเราไม่คิดถึงลูกศิษย์ โมโหเราก็ดี ทางนั้นก็คงโมโหเหมือนกัน โมโหต่อโมโหมาพบกันเลยยิ้มแย้ม แทนที่โมโหต่อโมโหมาเข้ากันจะต่อยจะตีกัน เลยยิ้มแย้ม โมโหอย่างนี้เคยมีเหรอ

สองด่านนี้เป็นอุทยานใหญ่โต พวกช้างพวกสัตว์เต็มอยู่ในนั้นหมด ได้รับความผาสุกร่มเย็น เราช่วยไปทุกด้านนั่นแหละ ถ้าเป็นสมบัติส่วนรวมเรารักเราสงวนมาก คิดดูพวกด่านรักษาที่ไหนเราผ่านไปต้องเอาของไปเต็มรถๆ ไปแจกเลยๆ อย่างอันนี้เราแจกมาเป็นประจำตั้งแต่เราไปสร้างตึกโรงพยาบาลหล่มสัก ผ่านด่านเขาไป สังเกตดูไปๆ เขาขายของอยู่ตามนั้น พวกรักษาด่านมีจำนวน ๒๐ ครอบครัว สองแห่งนะ เราก็ไปส่งให้ทั้งสองด่าน เอาของไปเต็มรถ กะไว้ให้พอดีๆ ครบกันๆ ทุกด่าน เป็นประจำมาตั้งแต่ พอเราสร้างตึกโรงพยาบาลเสร็จแล้วเราก็ผ่านไปผ่านมา การผ่านไปผ่านมาของเราแต่ละครั้งเอาของไปแจกพวกนั้นเหมือนกันนั่นแหละ จากนั้นก็เลยแจกเป็นประจำเลยจนกระทั่งป่านนี้ ดูเหมือนจะได้ ๗ ปีหรือ ๘ ปีไม่รู้นะ

ไปสร้างตึกใหญ่ให้รวมทั้งหมด ๑๕ ล้านมัง จากนั้นมาเราก็ไปแจกเรื่อย ส่วนสถานที่เหล่านั้นเราก็ไปหาซื้อไว้ๆ เพื่อให้เป็นความสงบร่มเย็นแก่ชาติของเรา ไม่ว่าที่ไหนเราทำอย่างนั้นทั้งนั้น เรารักสงวนส่วนรวมมาก ต้องการส่วนรวม ความแยกความแยะ ความแตกความร้าวนี้ แม้แต่ถ้วยเรานี้พอแตกพอร้าวมันก็ใช้ไม่ได้แล้ว ต้องเยียวยารักษา ถ้วยนี้ดี ถ้วยนี้ร้าว ร้าวต้องเยียวยารักษา ถ้วยนี้แตก ถ้วยนี้ร้าว ถ้วยนี้ดี จะเอาถ้วยไหนว่ามา (เอาถ้วยดีค่ะ) นั่นละที่หลวงตาทำ ทำเพื่อชาติของเรา ให้มีความรักความสงวนเหมือนอวัยวะเดียวกัน

อวัยวะเดียวกันแล้วยังมีความแน่นหนามั่นคง ไม่เจ็บท้อง ไม่ปวดหัว ไม่เป็นแผลเป็นอะไรในร่างกาย สุขภาพดี ทำการทำงานได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย คนหนึ่งสุขภาพไม่ดีอย่างนี้เป็นยังไง คนหนึ่งกำลังนอนซม อย่างนี้เป็นยังไง ๓ คน เอามาเทียบกันซิ ดูไม่ได้ใช่ไหมล่ะ นี่ละเราจึงไม่สงวนอย่างนั้น เราสงวนอย่างแน่นหนามั่นคง ที่เราทำนี้ทำเพื่อความแน่นหนามั่นคงต่อชาติไทยของเรา เมื่อมีความแน่นหนามั่นคงแล้ว อยู่ที่ไหนแน่นหนามั่นคงหมด ความดีอยู่ที่ไหนดีหมด อะไรที่ไม่ดีแล้วต้องได้ระวังตรงนั้นแหละ แผลก็อะไรจะมาถูกมันตรงนั้น มันบกพร่อง แผลอะไรก็จะมาโดนตรงนั้นก่อนๆ เสียหายก่อน จึงต้องพยายามรักษาให้มันหายแล้วก็สบายๆ

จึงได้อุตส่าห์พยายามบึกบึน ไม่ได้บึกบึนเพื่ออะไรนะ เพื่อโลกทั้งนั้นแหละ สำหรับเพื่อเราเราก็เคยเทศน์มาแล้วไม่ใช่เหรอ บอกเราไม่มี เราเพื่อโลกล้วนๆ ทำอะไรเพื่อโลก แล้วทำให้เป็นธรรมทุกอย่าง เราจะไม่ให้ผิดเพี้ยนจากธรรมเลย ให้ตรงแน่วตามธรรม เพราะธรรมนี้เป็นธรรมชาติปกครองโลกให้มีความร่มเย็น ไม่มีธรรมแล้วไม่ดีทั้งนั้น อะไรมีธรรมมากน้อยยังมีส่วนดี ถ้าไม่มีธรรมเลยใช้ไม่ได้เลย ถ้ามีธรรมล้วนๆ ดีหมด นี่ก็เหมือนกัน จึงได้อุตส่าห์พยายามช่วยชาติบ้านเมืองมา เวลานี้ได้ตั้ง ๖ ปีนี้แล้ว สุขภาพไปไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวนี้เขานิมนต์เทศน์ที่ไหนไม่ค่อยไปแล้วแหละ ไปเท่าที่จำเป็นๆ ลดลงๆ เทศนาว่าการก็เหมือนกัน เทศน์แทนที่จะได้เหตุได้ผลตามหลักตามเกณฑ์ที่ต้องการ ธาตุขันธ์มันก็ทำลายๆ เทศน์ไปไม่ไหวแล้ว มีแต่อ่อนลงๆ

เดี๋ยวนี้ไปที่ไหน จะไปไกลไปอะไรพอสมควรจะทำประโยชน์มันก็ไปไม่ได้ ก็ทอนลงๆ นี่ก็สรุปแล้วว่าเมษา นี้จะยุติการเทศนาว่าการในที่ต่างๆ  ยุติหมด หากว่าจะมีการเทศน์ด้วยความจำเป็นในโครงการนอกโครงการ เราก็จะเทศน์ตามอัธยาศัยและธาตุขันธ์ของเราเท่านั้น เพราะธาตุขันธ์เวลานี้มันเป็นใหญ่ จะไปอะไรมันไปไม่ได้เสียอย่างเดียวมันก็ไปไม่ได้ แม้แต่เวลาเทศน์อยู่ปั๊บๆ นี้ เวลามันเตือนภายในนี้ต้องหยุดทันที อย่างนั้นแหละเดี๋ยวนี้ธาตุขันธ์มันเป็นใหญ่กว่าเราแล้ว เราต้องปฏิบัติตามเขา จึงได้อุตส่าห์พยายามพอได้เป็นสาระสำคัญในชาติของเราแล้วเราก็หยุดแหละ นี้ด้านวัตถุ

ส่วนธรรมเป็นสำคัญมากนะ วัตถุเป็นวัตถุอันหนึ่งเท่านั้น ที่จะรักษาวัตถุให้แน่นหนามั่นคงต่อไป เจริญรุ่งเรืองต่อไป คือธรรม ถ้าไม่มีธรรมจะมีสมบัติเงินทองกองเท่าภูเขาๆ ก็ไม่มีความหมาย ความไม่มีธรรมมันจะเป็นข้าศึกแทนเข้าไปเผาไหม้หมดเลย เพราะคนไม่มีธรรม สมบัติของตัวเองก็ใช้เป็นประโยชน์ไม่ได้ นอกจากใช้มาสังหารตนเอง ถ้ามีธรรมแล้ว มีมากมีน้อยเป็นประโยชน์ทั้งตนเองและส่วนรวม เป็นไปหมด เพราะฉะนั้นจึงต้องเอาธรรมเข้าไปด้วยกัน ด้านวัตถุก็เป็นด้านหนึ่งสำหรับความแน่นหนามั่นคงในชีวิตจิตใจของคนไทยทั้งชาติเราที่อยู่ร่วมกัน ให้ได้มีความผาสุกร่มเย็นกับเขาบ้างพอประมาณ แต่ส่วนจิตใจนั้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ที่เราจะต้องบำรุงรักษา ให้รู้จักดีชั่วผิดถูกประการใด

ความรู้จักประมาณ ความไม่รู้จักประมาณ เหล่านี้เป็นเรื่องของอรรถของธรรม ความเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน ประสานกันด้วยความรักความสามัคคี ด้วยความเมตตาสงสาร ด้วยความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นี้เป็นธรรม อันนี้อยู่ได้ แล้วตัวเองก็ไม่ค่อยผิดพลาด

คนที่เป็นธรรม จะทำอะไรๆ อันนี้ต้องคิดผิดถูกชั่วดี นั่น ถ้าธรรมแล้วมีการอารักขาไปพร้อมๆ ถ้ามีแต่กิเลสแล้วมีไฟเผาไปตลอด เราจึงต้องได้เทศนาว่าการ ตั้งแต่ช่วยโลกมา ๕-๖ ปีมานี้เทศน์ทั่วประเทศไทยแล้ว มิหนำซ้ำธรรมะที่เทศน์นี้ยังออกทางเมืองนอกเมืองนา ออกทางอินเตอร์เน็ตทั่วโลกดินแดนเวลานี้ ก็เพื่อจะให้ธรรมมีความซึมซาบเข้าไปสู่จิตใจของโลกเรา แล้วโลกเราก็จะมีความร่มเย็น เฉพาะตนก็ร่มเย็น ครอบครัวเหย้าเรือนส่วนรวมส่วนใหญ่ ถ้ามีธรรมแทรกเข้าตรงไหน โลกจะมีความร่มเย็นไปตามๆ กัน จึงได้อุตส่าห์พยายามเทศนาว่าการไปด้วยๆ เอาละวันนี้ ที่เรามานี้หลวงตาก็พอใจ วันนี้ได้พูดกับลูกศิษย์ลูกหา ลูกศิษย์จะพอใจหรือไม่พอใจ หรือคิดถึงตั้งแต่หาดใหญ่ก็ไม่รู้นะ มาอยู่กี่ปีแล้ว มันน่าจะคิดถึงอรรถถึงธรรมมากกว่าว่างั้น เข้าใจ? เท่านั้นแหละ

ทองคำเมื่อวานนี้ได้ ๖ บาท ๒๓ สตางค์ ดอลลาร์ได้ ๔๓ ดอลล์ นี่เก็บเล็กผสมน้อยเรื่อยมาอย่างนี้ จนกระทั่งถึงทองคำเวลานี้จะเข้า ๑๐ ตันแล้วนะ จะขาดอยู่ประมาณสัก ๔๐๐ กิโลฯ ดอลลาร์เมื่อวานได้ ๔๓ ดอลล์ ทองคำที่มอบเข้าคลังหลวงแล้วเวลานี้ ๙,๑๒๕ กิโล ดอลลาร์ที่มอบเข้าคลังหลวงแล้ว ๘,๘๐๐,๐๐๐ ดอลล์ ดอลลาร์ที่ได้ทีหลังมอบได้ ๑๑๖,๘๖๘ ดอลล์ รวมดอลลาร์ที่ได้แล้วทั้งหมดเวลานี้ ๘,๙๑๕,๘๖๘ ดอลล์ ยังขาดอยู่อีก ๑,๐๘๔,๑๓๒ ดอลล์ จะครบจำนวน ๑๐ ล้านดอลล์ ขาดเท่านี้ ยังไงวันนั้นต้องเอาให้ได้หมด

คำว่าปิดโครงการนี้ เรามอบทองคำและดอลลาร์เต็มตามจำนวนที่ต้องการนี้พร้อมกันในวันนั้น เพราะฉะนั้นจึงว่าทองคำก็ดีดอลลาร์ก็ดี ขาดแม้กิโลฯหนึ่งก็ไม่ได้ ดอลลาร์ขาดหนึ่งดอลลก็ไม่ได้วันนั้น เรียกว่าคนขาดบาทขาดตาเต็ง รวมทั้งประเทศไทยเรา เข้าไปมอบทองคำและดอลลาร์ มีแต่คน ๗๕ สตางค์ไม่ได้มีใครเต็มบาท เพราะทองก็ขาด ดอลลาร์ก็ขาด ทีนี้เมื่อดอลลาร์ขาดใครเอามา มันขาดอยู่เท่าไร ขาดเท่านั้นๆ คนไทยทั้งประเทศเราขาดบาทขาดตาเต็ง แล้วต้องการไหมขาดบาทขาดตาเต็ง ไม่ต้องการเอาให้เต็ม เข้าใจไหม ต้องได้ ๑๐ ตัน ดอลลาร์ ๑๐ ล้าน เข้าใจเหรอ นี่ละจำให้ดีนะ ให้พร

 

ชมถ่ายทอดสดพระธรรมเทศนาของหลวงตาตามกำหนดการ ได้ที่

www.Luangta.com หรือ www.Luangta.or.th


** ท่านผู้เข้าชมทุกท่านโปรดทราบ
    เนื่องจากกัณฑ์เทศน์บางกัณฑ์มีความยาวค่อนข้างมาก ซึ่งจะส่งผลต่อความเร็วในการเปิดเว็บไซต์ ขอแนะนำให้ทุกท่านได้อ่านเนื้อหากัณฑ์เทศน์บางส่วนจากเว็บไซต์ และให้ทำการดาวน์โหลดไฟล์กัณฑ์เทศน์ที่มีนามสกุล .pdf ไปเก็บไว้ในเครื่องของท่านแทนการอ่านเนื้อหาทั้งหมดจากเว็บไซต์

<< BACK

หน้าแรก