ธรรมกับใจเป็นอันเดียวกันแล้วคาดไม่ได้
วันที่ 0 543
สถานที่ : ไม่ระบุ

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๒๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๕๐

ธรรมกับใจเป็นอันเดียวกันแล้วคาดไม่ได้

         เราบางวันก็ไปใกล้ บางวันก็ไปไกล มันมีเครื่องบังคับในตัวของมัน ไกลก็ไปมีเครื่องบังคับ ไปโรงพยาบาลต่างๆ ใกล้เมื่อพอไปได้ไป ห่างกันเท่าไรจากวัดที่เราไปมอบไปส่งของให้เขาแล้วมาถึงนี้ห่างกันเท่าไร พิจารณา แต่เรากำหนดไว้หนึ่งเดือนไม่ให้สั้นกว่านั้น ประมาณหนึ่งเดือนหรือเดือนกว่าเราไปส่ง ไปส่งทีไรก็มีกำหนดลงบัญชีเอาไว้ๆ ไปโรงนั้นวันที่เท่านั้นๆ เรื่อยไป จึงว่าไกลก็ไปเมื่อถึงกำหนดที่จะไป

ส่วนมากเราไม่ค่อยกำหนดตายตัวนักก็คือ ที่โรงพยาบาลมันไกลอำเภอก็จริงแต่ใหญ่ เกี่ยวข้องกับประชาชนมาก เรามักจะไปกระชั้นชิดบ้างๆ ที่นั่นอาหารก็ไม่พอ ที่บึงกาฬนี้ฝั่งโน้นข้ามมา เราได้ช่วยเยอะนะบึงกาฬ ตึก คือเครื่องมือพังหมด ตึกสองสามหลังเครื่องมือพังหมด เราให้หมดเลย ประมาณสักสามล้านกว่าหรือไง เครื่องมือทั้งหมดสามหลัง เขามาเล่าให้ฟัง พอฟังแล้วมันไม่อยากดูว่างั้นเถอะ คือมันพังขนาดนั้น ฟังแล้วฟังไม่ได้ เอา ให้เลยๆ บึงกาฬนี้ให้มากอยู่ ตึกสามหลังใหญ่ๆ เครื่องมือพังหมด ให้หมดเลย

เห็นที่ไหนมันสงสารนะ อดไม่ได้นะความสงสาร ไปดู วิ่งรถไปตามทางนี้ดูไป เขาขายดอกไม้ ไฟเขียวตามธรรมดาเราผ่าน ไฟเขียวเราผ่านเลย พวกขายดอกไม้ก็หน้าซีดไปเหมือนกันจะว่าไง แต่เราไม่อย่างนั้นนะ ไฟเขียวผ่านนี้ปั๊บไปจอดปั๊บ พวกขายดอกไม้ไหลมาแหละ เอามาให้หมดเลย เราไปเรามีรถหวอของเรานำ เราสั่งไปแล้วข้างหน้า พอไปถึงไฟแดงตรงนั้นให้จอดรถ พอไปถึงนั้นเขาก็จอด รถหวอไม่มีความหมายแหละ ไปถึงนั้นแล้วจอดแล้วให้พวกขายดอกไม้มา แจกให้คนละสามร้อยๆ พวกขายดอกไม้ อย่างนี้ละความเมตตา มันครอบไปหมดเลย เป็นอยู่ในหัวใจ มันครอบหมด

เพราะฉะนั้นจึงมีอะไรไม่ได้ อำนาจความเมตตานี่ผลักออกๆ หมดเลยไม่มีเหลือ ทีนี้อำนาจความตระหนี่กวาดเข้ามาๆ ได้เท่าไรไม่พอๆ นี่คือความตระหนี่ ธรรมคือเมตตาธรรมกระจายออกหมด ไปวันหนึ่งๆ จ่ายน้อยเมื่อไรจ่ายตามสายทาง ไม่ได้คำนึงว่าหมดเท่าไรยังเท่าไร มีแต่มองดูปั๊บสงสารแล้ว จอดรถให้ๆ เรื่อยมาเลย ใครมาคาดไม่ได้นะ ใจที่เต็มเปี่ยมด้วยธรรมกับใจเป็นอันเดียวกันแล้ว ใครคาดไม่ได้เลย เราพูดจริงๆ คาดไม่ได้ ใครจะมาคาดมาเดานี้ผิดทั้งนั้นแหละ

วันหนึ่งๆ เราจ่ายไปสักเท่าไรที่เราไปแต่ละวันๆ ไม่ได้คำนึงถึงว่ามันหมดมันยังนะ แต่มันก็มีมาอยู่ ได้ไปจ่ายอยู่เรื่อย มีมาทุกวัน ไปวันไหนก็ได้จ่ายทุกวันๆ มันมาจากไหนเราก็ไม่ได้ถาม อย่างนี้ละมันมาอย่างนี้แล้วก็ออกไปอย่างนั้น

ไปตามทางเห็นหมามันหากินเศษอาหารบ้างอะไรบ้างข้างทางดู ดูหมาแล้วดูท้องหมาด้วย ท้องแฟบ เอ๊ ท้องหมามันแฟบ ท้องเรานี่เต็ม เราไปนี้ไปด้วยความอิ่มเขาอยู่ด้วยความหิว มันเทียบปุ๊บๆ เลย นี่ละอำนาจความเมตตาเป็นอย่างนั้น มันครอบไปหมดเลย กิริยาของธาตุของขันธ์นี้เป็นอันหนึ่ง จิตนั้นเป็นอีกอันหนึ่ง เป็นคนละโลกไม่ได้เหมือนกัน เช่นอย่างเหมือนจะกัดจะฉีกนี่นะ ใส่ฟ้อๆ เหมือนจะกัดจะฉีกนี้ ภายในไม่มี แน่ะเป็นอย่างนั้นนะ กิริยานี่ใช้ตามเหตุการณ์ต่างหาก ภายในไม่มี โมโหโทโสไม่มี แต่เวลาแผดนี้ไม่มีใครสู้ เป็นอย่างนั้นละ มันหากเป็นของมันเอง

เรียกว่าหมดละ สำหรับวัดเราแล้วไม่มีเหลือ หมดตลอดเลย ทั่วโลกหมด เพราะมันเปิดโล่งตลอดด้วยความเมตตานี่เบิกออกๆๆ ตลอดเวลา จึงไม่มีอะไรติดเนื้อติดตัว มันเป็นของมันอย่างนั้นเอง ไม่คำนึงว่าจะยังมีหรือไม่มี จนกระทั่งว่าหมดแล้ว เหอ หมดแล้วเหรอ เท่านั้น มีแต่จะให้ตลอด เขาไปด้วยเขาก็เอาเงินใส่กระเป๋าเต็มกระเป๋าไปด้วยนี่นะ เป็นแสนนู่นละไปแต่ละทีๆ น้อยเมื่อไร ใส่ลงๆ ที่จำเป็นที่ไหนให้เลยๆ นี่ละอำนาจเมตตาธรรม

พอพูดอย่างนี้แล้วเราระลึกได้ เราขึ้นรถไฟจากโคราชไปกรุงเทพ วันนั้นเราตั้งใจเสียสละ วันนี้จะไม่ฉันแล้ว มันก็มีเทวบุตรเทวดาอยู่จนได้นะ เราก็นั่งอยู่ธรรมดาเป็นตุ๊กตา วันนี้ตั้งใจสละแล้วไม่ฉัน เพราะการขบการฉันการอดการอิ่มเราเคยมาพอแล้วไม่เป็นอารมณ์ อยู่ๆ เขาก็เอาตู้เสบียงนั้นละมา ฟาดมา โอ๋ย เป็นจานๆ ไม่ทราบมายังไงต่อยังไงเต็มไปหมดเลย แน่ะ ฟาดเอาเสียเต็มเหนี่ยว เป็นอย่างนั้นนะ ไปเราว่าจะไม่ฉันแล้ว ตั้งในจิตแล้ววันนี้ไม่ฉัน ไม่เป็นอารมณ์กับอะไรเลย อยู่ๆ ก็พวกจานข้าวมาเป็นจานๆ ไม่ทราบว่ากี่จาน แน่ะแปลกอยู่นะ เราเห็นด้วยตาของเราเอง เราเป็นเองนี่นะ

ความเสียสละนี่มันเปิดโล่งเลยนะ ใจดวงนี้เรียกว่าเปิดโล่งหมด ไม่มีอะไรตกค้างได้ เปิดโล่งๆ ด้วยความเมตตาละไสออกๆๆ เราจึงเทียบความตระหนี่กับความเมตตา ถึงเวลาพูดก็พูดเสียบ้าง พระก็อยู่ในวงของธรรมที่จะวินิจฉัยเหมือนกัน เราก็ได้พิจารณา ผู้ที่ตระหนี่ตระหนี่จนเข้ากันไม่ได้ เป็นอย่างนั้นนะพระเราแท้ๆ กับเราเลยเข้ากันไม่ได้ เราพูดจริงๆ ตัดขาดในจิต เราไม่คบค้าสมาคม คือเห็นแก่ได้แก่เอา ถ้าจะได้ที่ตรงไหนแทรกเข้าไปๆ มีแต่จะเอาจะได้ถ่ายเดียว คนหนึ่งมีแต่จะให้ๆ คนหนึ่งมีแต่จะเอา คบค้าสมาคมกันมาหลายปี มองดูแล้วมันมองไม่ได้ ทีนี้ตัดเลยไม่คบ เป็นอย่างนั้นนะ คบไม่ได้คนประเภทนี้ มีแต่กอบแต่โกยแต่กินแต่กลืน พระเป็นอย่างนี้มันดูไม่ได้นะ

ถ้าเป็นฆราวาสเขาถึงหยาบก็เป็นหยาบของฆราวาส ความหยาบของพระนี้ต่างกันมาก เหมือนผ้าขาวเรา ผ้าขาวเรานั้นสีสกปรกติดปั๊บมันจะเด่นทันที ถ้าเป็นหลังหมีแล้วก็ไม่เป็นไร ประชาชนเขามันเทียบกับหลังหมี เข้าใจไหม มันดำอยู่แล้ว อะไรถูกมันก็ไม่รู้ แต่พระเรานี้เป็นเพศที่เสียสละ เป็นเพศที่เรียกว่าผ้าขาว อะไรมาติดแปดเปื้อนนิดหนึ่งมันเห็นแล้วชัดๆ นั่นละความหยาบของพระแม้จะเหมือนกับโยมก็ตามแต่เด่นกว่าโยม ต่างกัน

นี่พูดจริงๆ เรื่องความตระหนี่ถี่เหนียวเราบอกว่าไม่มี เราพูดจริงๆ เพราะความเมตตานี่ครอบไว้หมดเลย มีเท่าไรหมด ที่จะให้มีเหลือไม่มีเหลือ ที่ว่าความตระหนี่นี้ปรากฏในจิตหรือไม่ ไม่มี ไม่มีก็บอกว่าไม่มี เปิดโล่งตลอดด้วยความเมตตาเปิดโล่งไปหมด ไปที่ไหนก็เป็นอย่างนั้น บางทีวิ่งรถไปเห็นเขาไปขายของเขาขี่มอเตอร์ไซค์ แล้วก็พ่วงด้วยสินค้าของเขาเล็กๆ น้อยๆ เขาพ่วงข้างๆ ไป เขาขี่มอเตอร์ไซค์แล้วก็พ่วงไป เราก็บอกให้เบารถ พอถึงนั้นจอดรถ ดูของของเขา ดูแล้วก็เอาสักนิดหนึ่ง แล้วก็ให้เงินเป็นก้อนให้เขาเลย อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าพันละ ให้เลยๆ ให้ อย่างนั้น

ถ้าหากว่าเราจะไม่เสียเวลานี้มันจะไปตามทางตลอด ไม่ถึงไหนละ แต่นี้เวลามันมีบังคับต้องไป จอดบ้างเป็นบางแห่งๆ เป็นอย่างนั้นละจิตมันเมตตา เพราะฉะนั้นเราถึงกล้าพูดได้ที่ว่าเราเสียสละหมด ที่เราดีดเราดิ้นอยู่นี้เพื่อโลกทั้งนั้นไม่ได้เพื่อเรา สำหรับเราเองเราไม่มี เราพอทุกอย่างแล้ว มีแต่สงเคราะห์โลกทั้งนั้น เราจึงเปิดโล่ง เราไม่เอาอะไรเราบอก มีมากมีน้อยเท่าไรเพื่อโลกทั้งนั้นเลย เปิดๆ โล่งแบตลอด กำไม่มีเปิดตลอด นี่ละจิตดวงนี้เวลามันได้เปิดเปิดอย่างนั้นละ

แต่ก่อนก็หากเป็นอยู่ในนิสัยมีอยู่ เราก็ยอมรับเป็นเหมือนเราๆ ท่านๆ แต่เวลามาเป็นแบบนี้แล้วมันเทียบไม่ได้เลย มันโล่งไปหมดด้วยอำนาจความเมตตาผลักออกหมดเลยไม่ให้มีเหลือแหละ เป็นอย่างนั้น แต่ก่อนก็ให้ จะว่าตระหนี่ถี่เหนียวจริงๆ ก็ไม่ตระหนี่ก็ให้อยู่ๆ แต่มันไม่เหมือนจิตที่เปิดแล้ว เปิดตัวเต็มที่แล้วเปิดหมดเลย ไม่มีอะไรที่จะเอาจะกำ ไม่มีเลย มีแต่เปิดตลอด นี่ละจิตดวงนี้ละเมื่อได้รับการอบรมมากเข้าๆ มันก็เปิดตัวของมันเอง วันนี้ไม่พูดอะไรมากละ เอาเท่านี้ละวันนี้

 

รับฟังรับชมพระธรรมเทศนาของหลวงตา ได้ที่

www.Luangta.com หรือ www.Luangta.or.th

และรับฟังจากสถานีวิทยุเสียงธรรมเพื่อประชาชน FM 103.25 MHz


** ท่านผู้เข้าชมทุกท่านโปรดทราบ
    เนื่องจากกัณฑ์เทศน์บางกัณฑ์มีความยาวค่อนข้างมาก ซึ่งจะส่งผลต่อความเร็วในการเปิดเว็บไซต์ ขอแนะนำให้ทุกท่านได้อ่านเนื้อหากัณฑ์เทศน์บางส่วนจากเว็บไซต์ และให้ทำการดาวน์โหลดไฟล์กัณฑ์เทศน์ที่มีนามสกุล .pdf ไปเก็บไว้ในเครื่องของท่านแทนการอ่านเนื้อหาทั้งหมดจากเว็บไซต์

<< BACK

หน้าแรก