ธรรมะเข้าสู่ใจสำคัญยิ่งกว่าสมบัติเข้าสู่คลัง
วันที่ 15 ตุลาคม 2550 เวลา 7:55 น.
สถานที่ : วัดป่าบ้านตาด
| |
ดาวน์โหลดเพื่อเก็บไว้ในเครื่อง
ให้คลิกขวาแล้วเลือก Save target as .. จาก link ต่อไปนี้ :
ข้อมูลเสียงแบบ(Win)   ข้อมูลเสียงแบบ(MP3)   วิดีโอแบบ(Win Narrow Band)   วิดีโอแบบ(Win High Band)

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๑๕ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐

ธรรมะเข้าสู่ใจสำคัญยิ่งกว่าสมบัติเข้าสู่คลัง

         ตั้งแต่เริ่มช่วยชาติมาจนป่านนี้ทองคำได้ตั้ง ๑๑,๕๙๐ กิโล ทองคำเข้าคลังหลวง ส่วนดอลลาร์ดูเหมือนได้ ๑๐,๒๐๐,๐๐๐ ดอลล์ อย่างอื่นก็ออกไปทางอื่นทั่วประเทศไทย ส่วนที่เข้าคลังหลวงก็เข้า เข้าคลังหลวงก็คือทองคำ ดอลลาร์เดี๋ยวนี้ไม่เข้าแล้ว ดอลลาร์ออกช่วยเงินไทย เงินไทยช่วยชาติไม่พอจ่าย จึงเอาดอลลาร์มาช่วย แต่ก่อนดอลลาร์เอาเข้าคลังหลวง เดี๋ยวนี้ไม่ให้เข้า ให้ออกช่วยเงินไทยทั่วประเทศ สำหรับทองคำร้อยทั้งร้อยเข้าตลอดเลย

ทองคำก็ได้ตั้งหมื่นกว่ากิโล ทองคำที่ได้เข้าคลังหลวงแล้ว ๑๑,๕๙๐ กิโล ส่วนดอลลาร์ไม่ได้เข้า ดูว่าเข้า ๑๐,๒๐๐,๐๐๐ จากนั้นดอลลาร์ก็เลยหมุนไปทางเงินไทย เงินไทยช่วยชาติไม่พอ ต้องไปเอาดอลลาร์มาช่วย

คราวนี้ที่เด่นก็คือ ธรรมะได้เข้าสู่จิตใจของประชาชนในเวลาช่วยชาติ สำหรับวัตถุเราไม่ค่อยคิดเท่าไรนัก เราคิดไว้ว่าคราวนี้คราวธรรมะจะเข้าสู่หัวใจคนชาวพุทธเรา ก็เข้าจริงๆ เพราะเราเห็นหัวใจยิ่งกว่าวัตถุ ที่ออกช่วยชาติคราวนี้ ประกาศสอนธรรม ธรรมนั่นละเข้าสู่ใจ เวลานี้ก็ตั้งร้อยกว่าสถานีวิทยุ วิทยุตั้งร้อยกว่าสถานีที่ธรรมะออกให้ประชาชนทั้งหลายได้ยินทั่วถึงกัน ธรรมะที่เราแสดงนี้เป็นธรรมะที่ถอดออกมาจากหัวใจจริงๆ ถอดออกมาจากหัวใจๆ สอนเข้าสู่หัวใจๆ

นี่ละตอนนี้ตอนสำคัญ คือธรรมะเข้าสู่ใจ สำคัญยิ่งกว่าสมบัติเข้าสู่คลัง สมบัติเข้าสู่คลังสู้ธรรมะเข้าสู่หัวใจคนไม่ได้ ที่เราคิดก็ตรงเป๋งเลย คราวนี้คราวธรรมะที่จะได้เข้าสู่จิตใจคน คือช่วยชาติคราวนี้ เราคิดไว้ก็เป็นจริงๆ เวลานี้ตั้งร้อยกว่าสถานี คือตั้งสถานีๆ วิทยุเทศนาว่าการทั่วประเทศไทย ดูเหมือนร้อยกว่าสถานีนะ ธรรมะส่วนมากมีแต่ธรรมะภาคปฏิบัติ และมักจะเป็นธรรมะของเราออกหน้าเสียด้วย ครูบาอาจารย์ทั้งหลายท่านก็ช่วย ช่วยบ้างเล็กๆ น้อยๆ หลวงปู่ขาว หลวงปู่ฝั้น หลวงปู่อะไร ธรรมะของท่านออกจากเพชรน้ำหนึ่งๆ ทั้งนั้น แต่ออกน้อย ธรรมะเรารู้สึกจะออกมากกว่าเพื่อน เหมือนว่าเป็นแนวหน้าเลย

ท่านทั้งหลายจะตื่นก็ตื่นนะ ตื่นศาสนา พุทธศาสนาของพระพุทธเจ้าเรา ใครจะตื่นก็ตื่น เอา ไม่ตื่นให้จมไปเลย มีสองทางเท่านั้น พุทธศาสนาออกจากท่านผู้เลิศเลอคือศาสดาองค์เอกตรัสรู้ธรรม กิเลสไม่มีในพระทัย สอนโลกด้วยธรรมล้วนๆ ที่บริสุทธิ์จากพระทัย ให้นำไปปฏิบัติ นี่ละที่ว่าศาสนาของผู้สิ้นกิเลสคือพุทธศาสนา เป็นศาสนาของผู้สิ้นกิเลส นำธรรมออกสอนโลก นอกจากนั้นเราก็ไม่ประมาท ก็พูดตามหลักความจริง เป็นคลังกิเลสออกสอนธรรม แม้จะเอาออกมาจากพุทธศาสนาเรายังเป็นคลังกิเลสสอนธรรมไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย ถ้าออกจากพุทธศาสนาโดยแท้ ใจบริสุทธิ์ถอดออกมาจากพุทธศาสนาโดยแท้สอนธรรมเต็มเม็ดเต็มหน่วย มันเป็นขั้นๆ นะการสอนธรรม ถ้าธรรมเข้าสู่หัวใจแล้วใจแต่ละดวงๆๆ จะมีคุณค่าเป็นลำดับ

เราอย่าเข้าใจว่าสมบัติข้าวของจะเป็นของมีค่ามีราคา ยิ่งกว่าหัวใจที่มีธรรมนะ หัวใจที่มีธรรมนี้มีคุณค่ามาก คนจะสงบร่มเย็นเพราะหัวใจมีธรรม ไม่ใช่คนสงบร่มเย็นเพราะมีสมบัติเงินทองข้าวของมาก ผิดทั้งเพ เพราะฉะนั้นจึงอย่าพากันตื่นกันเกินไป ให้ตื่นธรรมะเข้าสู่ใจสำคัญมากนะ พระพุทธเจ้าสอนโลก ธรรมประจักษ์ในพระทัยจ้าสอนโลก ไม่มีทุกข์แม้นิดหนึ่ง ไม่มีกิเลสแม้เม็ดหินเม็ดทรายอยู่ในพระทัย สอนโลกด้วยธรรมล้วนๆ ธรรมจึงบริสุทธิ์จากพระทัย จึงกระจายมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ให้ยึดเอาไปปฏิบัติ

ธรรมที่ที่นำมาสอนโลกก็มีสองประเภท ประเภทหนึ่งถอดออกมาจากตำรับตำราที่จดจำมาได้แล้วสอนโลก ไม่ค่อยมีน้ำหนักมากยิ่งกว่าธรรมที่ถอดออกจากใจสอนโลก พระพุทธเจ้าสาวกอรหันต์ท่านสอนโลกเอาธรรมออกจากใจล้วนๆ สอนโลกมีน้ำหนักมากนะ ในตำรารองกันลงไป ในหัวใจเป็นอันดับหนึ่ง พระพุทธเจ้าสาวกทั้งหลายสอนโลกเป็นอันดับหนึ่ง ตำราเป็นอันดับต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่างจะมารวมที่ใจนะ ทุกข์จนมหันตทุกข์ก็มาลงที่ใจ สุขเป็นบรมสุขก็อยู่ที่ใจตามแต่ใครจะหาทางไหน หาทุกข์เจอทุกข์เจอที่ใจ หาสุขเจอสุขเจอที่ใจ หาเข้ามาตรงนี้ ที่ไหนไม่ใช่สถานที่อยู่ของความสุขและความทุกข์ ใจเท่านั้นเป็นที่อยู่ เป็นภาชนะของความสุขและความทุกข์ทั้งหลายคือใจ ให้พากันอบรมใจให้ดี ยิ่งในวัดนี้เป็นสถานที่อบรมใจอย่างยิ่งแล้ว อย่าให้มีเรื่องราวต่างๆ นานา ซึ่งเป็นเรื่องของกิเลสแทรกแซงเข้าไปตีตลาด ให้ตลาดแหลกเหลวไปหมด เต็มไปด้วยมูตรด้วยคูถคือกิเลสตัณหา วาทะออกมาเป็นฟืนเป็นไฟเผาไหม้ซึ่งกันและกัน นี่คือผู้มาอบรมสั่งสมกิเลส ผู้มาสั่งสมธรรมมองเห็นกันผิดพลาดประการใดให้อภัยกันได้ ให้อภัยกัน ผู้ปฏิบัติธรรมย่อมเห็นใจกัน ให้อภัยกันได้

วันนี้วันที่เท่าไร (๑๕) เอ้อ ๑๕ เป็นวันจันทร์ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์ เราไปโรงพยาบาลวันละโรงๆ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์ ไปโรงพยาบาล เอาของไปส่งให้ วันนี้โรงนั้นวันนั้นโรงนั้น เสาร์ อาทิตย์พัก จากนั้นก็ไปให้ทุกโรงๆ ที่เขามาเอาที่นี่ก็มา เราจัดไว้เต็มโกดัง ของสำหรับโรงพยาบาลต่างๆ ที่ไหนมาได้หมด ที่ไกลก็โคราช อุตรดิตถ์ให้พิเศษ ทางอุบล ยโสธรให้พิเศษ คือพิเศษก็เสมอกัน ขั้นธรรมดาก็เสมอกัน จัดไว้หมดสั่งเรียบร้อย ไม่ให้เคลื่อนนะ เคลื่อนไม่ได้ถ้าเราได้สั่งอะไรไว้แล้วเคลื่อนไม่ได้ แม่นยำมากทีเดียว อยู่ในโกดัง ใครจะมาจากโรงพยาบาลไหนให้มารับไปๆ ตามแต่ใกล้แต่ไกล ถ้าไกลควรจะเพิ่มเป็นพิเศษก็เป็นพิเศษเสมอกันหมด ถ้าธรรมดาก็ธรรมดาเสมอกันหมด พวกอุบล พวกโคราช อุตรดิตถ์ เหล่านี้พวกพิเศษทั้งนั้นที่มา เราให้

วัดนี้เป็นวัดเสียสละ ไม่ใช่วัดสั่งสม วัดนี้ไม่มีการสั่งสม มีเท่าไรออกหมดๆ เลย เราไม่เก็บไม่เกิดประโยชน์ ออกไปเกิดประโยชน์ทันที พอออกจากมือเราปั๊บถึงมือนั้นเกิดประโยชน์ทันทีๆๆ เก็บไว้ไม่เกิดประโยชน์เก็บไว้ทำไม เอาออกทำประโยชน์เรื่อยๆ อย่างนั้นละ นี่ก็ ๘ โมง ๑๕ นาที เท่านั้นละวันนี้นะจะให้พร (โรงพยาบาลแวงน้อย มาขอเมตตาเครื่องมือแพทย์ เครื่องออกซิเจน ๑ เครื่อง เป็นเงินจำนวน ๑,๕๐๙,๗๗๐ บาท หลวงตาเมตตาให้)

 

รับชมและรับฟังพระธรรมเทศนาของหลวงตา ได้ที่

www.luangta.com หรือ www.luangta.or.th

และสถานีวิทยุเสียงธรรมเพื่อประชาชน  FM 103.25 MHz

และเครือข่ายทั่วประเทศ


** ท่านผู้เข้าชมทุกท่านโปรดทราบ
    เนื่องจากกัณฑ์เทศน์บางกัณฑ์มีความยาวค่อนข้างมาก ซึ่งจะส่งผลต่อความเร็วในการเปิดเว็บไซต์ ขอแนะนำให้ทุกท่านได้อ่านเนื้อหากัณฑ์เทศน์บางส่วนจากเว็บไซต์ และให้ทำการดาวน์โหลดไฟล์กัณฑ์เทศน์ที่มีนามสกุล .pdf ไปเก็บไว้ในเครื่องของท่านแทนการอ่านเนื้อหาทั้งหมดจากเว็บไซต์

<< BACK

หน้าแรก