สัตว์ในวัด
วันที่ 21 พฤษภาคม 2544
สถานที่ : วัดป่าบ้านตาด
| |
ดาวน์โหลดเพื่อเก็บไว้ในเครื่อง
ให้คลิกขวาแล้วเลือก Save target as .. จาก link ต่อไปนี้ :

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๒๑ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๔๔

สัตว์ในวัด

ใครเห็นแมวไหม อยู่ทางครัวใครเห็นแมวไหม (ยังไม่เห็นเจ้าค่ะ) แสดงว่าเข้าไม่ได้แล้ว มาสามตัวสี่ตัวเข้าไม่ได้ ๆ มันกลับ ฟังว่าอย่างนั้นนะ เมื่อวานนี้ดูว่ามาสามตัว มามันเข้าไม่ได้มันกลับว่างั้น เราเลยยังไม่เชื่อ มันใช่เหรอว่ามันกลับไป ว่ามันเข้าไม่ได้มันกลับ มันใช่เหรอ เรายังไม่อยากเชื่อนักนะ ก็เห็นมันกลับไปนี่นา มันอาจจะกลับไปเอาโคตรของมันมาอีกก็ได้เราบอกงั้น เราอย่าไปเชื่อมันง่าย ๆ นา ไอ้ความโง่นี่มันเชื่อง่าย ถ้าความฉลาดจะไม่เชื่อง่าย จะพิจารณาพลิกแพลงหลายสันหลายคม นี่ว่าแต่เขาวิ่งกลับไป ทางนี้ก็ภูมิใจว่าเขาแพ้เรา ความจริงเขาจะไปเอาโคตรมาโจมตีให้มันแหลกทั้งวัดนี่ เพียงโคตรเดียวแมวเขาเท่านั้นพอแล้ว ไม่ต้องเอาโคตรหนูมาด้วยก็ได้ เอาเพียงโคตรแมวก็พอแล้ว ขบขันดีแมวถึงสามตัว มาแล้วกลับหมด โดดขึ้นปุ๊บตกปุ๊บเลย มีสองสามตัวกลับหมด

เมื่อเช้านี้เราก็ไป ไปตั้งแต่หกโมงเช้า ออกจากนี้ไป รอบพอดีเลย ไปเที่ยวดูสัตว์ สัตว์เต็มไปหมดนอกบริเวณวัด ในวัดนี้ก็ทราบแล้วว่าในวัด ที่นอกบริเวณออกไปรอบ ๆ นี้มีพวกไก่ พวกกระแต กระรอก มีทั้งนั้น ไก่มีอยู่ทั่วไปหมด กระรอกมีอยู่ตามต้นไม้ข้าง ๆ กำแพงข้างนอกนะ มันเข้าได้ออกได้ กระแตเราสงสัยมันน่าจะเข้าไม่ได้ มันอยู่ข้างนอกตามกอไผ่ ก็ไม่เป็นไรแหละ เพราะบริเวณนั้นเป็นบริเวณนาเขา ทุ่งนาก็เหมือนนาของวัดนั่นแหละ เขาเป็นคนของวัด พวกสัตว์เหล่านี้กับพวกนี้ไม่มีอะไรกันแหละ เหมือนกับว่าเป็นสัตว์เขาด้วย เป็นสัตว์วัดด้วยก็ได้ ออกไปข้างนอกกับอยู่ข้างในก็พอ ๆ กัน

เช่นอย่างกล้วยนี้มันสุกอยู่ข้างนอก เขาจะไม่ตัดนะปล่อยให้สุก กระรอกทางนี้ก็ออกไปกิน เขาก็เอาไว้ให้กระรอกกิน มันคงเบื่อข้างในนะ มันออกไปหากินข้างนอกกระรอก มันอาจจะเบื่อกล้วยพวกอะไร ๆ ข้างในนี้ก็ได้ มันเลยออกไปหากินข้างนอก เราดูจริง ๆ นะดูสัตว์ มีทั่วไปหมดเลย รอบวัดนี้มีทั่วไปหมด ที่อยู่นอก ๆ กำแพงเต็มไปหมด หากินยั้วเยี้ย ๆ แต่ไม่ค่อยกลัวคนเหมือนกันนะ แต่ถ้าอยากจะทดสอบความรู้สึกของเขาหรือสติปัญญาของเขา เราก็ทดสอบลองดูซิ พอเราเอาหนังสะติ๊กฟาดเปรี๊ยะไป เครื่องทดสอบเราถือไปด้วยหนังสะติ๊ก หลวงตากับสัตว์กับหนังสะติ๊กนี้มันเข้ากันได้ดี ใครไปเห็นเขาก็จะว่าหลวงตาบ้า บ้าช่างโคตรมันเป็นไร โคตรกูไม่ได้เป็นบ้าแบบนั้นเข้าใจไหม เราก็เฉยเลย

ทีนี้ก็ทดลองซิ พอเห็นมันเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกมันจะเป็นยังไงคอยดู คือถ้าอยู่ข้างในแล้วมันจะไม่ระวังเรา ถ้าอยู่ข้างนอกลักษณะมันมีระวัง ไม่กลัวมากก็มีระวัง เราก็เอาหนังสะติ๊กฟาดใส่เปรี๊ยะตรงใดตรงหนึ่งนั่นแหละให้มันได้ยิน ถ้าใกล้กำแพงก็ฟาดใส่กำแพงเปรี้ยง โอ๋ย กลัวมากนะกำแพง คือเสียงมันดัง เสียงหนังสะติ๊กถูกกำแพงดังเปรี๊ยะ โอ๋ย โดดเข้าเลยนะ อยู่ข้างนอกไม่อยู่นะ วิ่งปุ๊บปั๊บ ๆ แล้วโดดเข้ากำแพง อ๋อ สูก็มีแยบคายดีเหมือนกันนะ ทดลองแล้วก็ไปผ่านไป ขบขันดี ไปทดลองดูสัตว์ พอเอะอะมันจะวิ่งเข้าวัด ๆ ตั้งแต่นกยูงมันยังวิ่งเข้าวะ

เช้าวันแรกที่เขาทำสังกะสีครอบต้นเสาเสร็จแล้วเราก็ไป จึงไปเห็นนกยูงอยู่ในโรงควายเขา เขาเอาควายมานอนที่นั่น เป็นโรงควายใหญ่ ควายมันเต็มอยู่นั่น เราไปเห็นนกยูงมันป้วนเปี้ยน ๆ อยู่กับโรงควายนั่น โฮ้ มึงมาอะไรไอ้นี่ ให้อยู่ในวัดไม่ยอมอยู่มันเป็นยังไง เราเลยเอาหนังสะติ๊กฟาดใส่กำแพงเปรี๊ยะ วิ่งผึงผัง ๆ โดดข้ามกำแพง โฮ้ มึงก็กลัวตายเหมือนกันเหรอ มึงเอากำแพงเป็นที่หลบภัยเหรอ โดดขึ้นกำแพงตกลงแล้ววิ่งไปหลบไป มีลักษณะหลบซ่อน เราก็เดินผ่านนี่เสีย เขาขึ้นกำแพงไม่ได้ตอนนั้น เขาเรียกว่าลุกลี้ลุกลนกลัวตาย เมื่อเช้านี้ไม่เห็น มันออกไปข้างนอกนะนกยูง

ตอนนี้เราก็ค่อยสบายใจ พอเริ่มขึ้นก็พูดถึงเรื่องสัตว์ เพราะความเมตตาจะว่าไง เราก็รู้สึกเบาใจที่พูดเมื่อวานนี้ว่า เห็นลูกกระต่ายน้อยมี ๗ ตัว กลุ่มหนึ่งมี ๔ ตัวเหลืองอ่อนตัวหนึ่ง นอกนั้น ๓ ตัวขาว ไปทางนู้นขาว กำลังน่ารัก วิ่งเพ่นพ่าน ๆ อยู่ ต่อไปก็จะค่อยมากขึ้น ๆ เมื่อแมวเข้าไม่ได้แล้วจะมากขึ้น เราถึงได้เห็นฤทธิ์เห็นเดชว่า วัดนี้เป็นที่อยู่ที่กินของพวกแมวทั้งนั้น เวลาเรากั้นนี้แล้วมันมาทีละสามตัวสี่ตัว แสดงว่ามันมากินเรื่อยออกไปเรื่อย ทีนี้พอกั้นนี้เรียบร้อยแล้วมันเข้าไม่ได้ มันมาแล้วกลับออกไป ๆ ตั้งหลายตัว ตั้งสามตัวสี่ตัว เพราะฉะนั้นสัตว์มันถึงงอกเงยไม่ได้ ต่อไปนี้จะค่อยดีขึ้น จะต้องเข้มงวดกวดขันตลอด ถ้าคนไม่ช่วยรักษาให้ไม่ได้ สัตว์ตายหมดแหละ

เมื่อวานนี้ทองคำได้ ๑ บาท ๒๕ สตางค์ ดอลลาร์ได้ ๓๘๕ ดอลล์ เวลานี้ทองคำของเราที่มีแล้วทั้งหมด ๒,๔๗๒ กิโล ที่ ๔๐๙ กิโล ๔๐ บาท ๙๓ สตางค์นี้ยังไม่ได้หลอม ไปกรุงเทพคราวนี้อาจจะหลอมก็ได้ ให้ไปพิจารณาเสียก่อน แต่ที่ทองคำจะพอหลอมนั้นแน่ใจแล้วว่าจะพอ เพราะนี่มันก็ก้าวขึ้นไปถึง ๔๐๙ กิโลแล้ว หลอมก็คงอยู่ในย่านนี้แหละ เผื่อเอาไว้ย่านนี้ถ้ามีทองแท่งมากนะ ถ้าทองหลายชนิดอย่างนั้นมีลด พวกแหวน พวกอะไรหลายประเภท อันนี้มีลด ถ้าเป็นทองคำแท่ง ๆ แล้วไม่ลด หลอมได้เต็มส่วนเลย อันนี้มันก็มีประเภทเหล่านี้แทรกอยู่ตลอดมา จึงต้องมีการเผื่อไว้เสมอ

เราต้องคอยเดินดูแลอยู่เรื่อยนะ คือเราไปแต่ละครั้ง ๆ มันเป็นเรื่องใหญ่โตอยู่ พอไปเห็นความบกพร่องตรงไหนก็มาเตือน อันนี้ก็ไปตามแก้ไข อย่างนั้นนะ ไปแต่ละครั้ง ๆ คือพวกนี้ไปมันหลับตาไปนั่นซิไม่ลืมตา ถึงจะมีร้อยตาก็เท่ากับตาไม้ไผ่ไม่ใช่ตาคน จึงไม่เห็นสิ่งบกพร่อง นี่ตาฝ้าจริง พูดให้มันเต็มยศหัวใจไม่ได้ฝ้านะว่างั้นเลย พอถึงไหนมันจะถึงกันทันที ๆ พิจารณาวิจารณ์ ๆ พร้อมไปเลย ไม่ได้คุยนี่ สอนโลกมาได้ ๓ ปีนี้พูดเสียบ้างล่ะซี

พูดให้มันเต็มยศเต็มหัวใจจริง ๆ ให้มาสามโลกธาตุนี้ว่างั้น ฟังซิน่ะท่านทั้งหลายได้เคยได้ยินได้ฟังไหมคำพูดนี้ ไม่ได้ตั้งใจโอ้อวดนะ มันเต็มอยู่นี้หมดแล้วครอบโลกธาตุ โลกธาตุมีความหมายอะไร อันนี้ใหญ่โตกว่านั้นกว้างกว่านั้น เอา มาถามมา ถ้าเรื่องอรรถเรื่องธรรมถามมา ตั้งแต่นี้ถึงนิพพานว่างั้นเลยนะ เอาให้เต็มยศเลย เอาถามมา อันนี้มันไม่มีใครถามก็อยู่ไปตามภาษีภาษาว่างี้เลย เทศน์ก็เทศน์แกงหม้อใหญ่ไปเสีย ตีนั้นตีนี้ตีปุ๊บ ๆ ปั๊บ ๆ ถ้าจะตีแรงก็จะถูกหัวเด็กถูกหัวคนแก่ แล้วหัวนักเลงโตมันอยู่ข้างหลังมันตีไม่ถูกล่ะซี มันก็หลบซ่อนอยู่ตามนั้น

เพราะฉะนั้นการเทศนาว่าการจึงเป็นสะเปะสะปะไปเรื่อยอย่างนั้น เป็นแกงหม้อใหญ่ ตีนั้นตีนี้ไปอย่างนั้น มันไม่ได้พุ่งไปทีเดียวให้มันขาดสะบั้น ๆ นั่นละแกงหม้อเล็กแกงหม้อจิ๋วมีแต่ขาดสะบั้นทั้งนั้น อะไรผ่านไม่ได้เลยถ้าลงธรรมขั้นนี้แล้ว สามแดนโลกธาตุนี้ราบหมดเลยฟังซิน่ะ นี่ละธรรมพระพุทธเจ้าเลิศเลอขนาดนี้ ทำไมพวกเราชาวพุทธแท้ ๆ มันหูหนวกตาบอดอยู่ยังไง มันจะพากันไปตายจมทั้งประเทศไทยเหรอ เรียนมามันก็เรียนมามากมายก่ายกอง เรียนมาเพื่อเอาไฟเผาหัวเจ้าของนั่นเหรอ มันไม่ได้ฟังเสียงของศาสดาองค์เอกทั้งองค์ ๆ แต่ละองค์ ๆ บ้างเหรอ เราอยากถามว่าอย่างนั้นนะ มันบอดขนาดนั้นนะ

มันเย่อหยิ่งที่สุดนะกิเลสนี่ ยิ่งไปเรียนเมืองนั้นเมืองนี้ ได้สำเร็จชั้นนั้นชั้นนี้มา โหย โอ่อ่าฟู่ฟ่า มีแต่กิเลสเป็นส้วมเป็นถานเต็มตัวมันมา มันหามส้วมหามถานเข้ามา มันหามอรรถหามธรรมความดีความเด่น ความเลิศเลอมาแจกบ้านเมืองให้มีความสงบร่มเย็นได้ยังไง มันเอาแต่ฟืนแต่ไฟมาเผา เห็นไหมเมืองไทยจะจมอยู่เวลานี้ มันเอาอะไรมาเผากันวะ พิจารณาเท่านี้มันก็รู้แล้วนี่ ถ้าเป็นธรรมไม่เผา ถ้าเป็นกิเลสมีเท่าไรเผาแหลก ๆ จนกระทั่งว่าเมืองไทยเรานี้จะเป็นอาหารว่างของพวกเปรตพวกผีที่พุงใหญ่ ๆ ที่สำคัญตนเย่อหยิ่งจองหองพองตัวว่ากองมูตรกองคูถทั้งตัวนั้น มันว่าเป็นทองคำทั้งแท่ง มันเอาทองคำทั้งแท่งซึ่งเป็นกองมูตรมาโปะหัวมนุษย์ชาวพุทธเรา มันถึงดูไม่ได้นะเวลานี้ ขนาดนั้นนะ

โห มันทุเรศจริง ๆ นะ เวลาพูดก็พูด เวลาไม่พูดก็เหมือนไม่รู้ ไม่หนักไม่หน่วงไม่สนใจกับอะไร พระพุทธเจ้าของเราประกาศศาสนามานี้ได้ ๒,๕๐๐ กว่าปีแล้ว ชาวพุทธเรารับพุทธศาสนามาสู่หัวใจสู่เมืองไทยของเรามานาน ก็พอจะเป็นตนเป็นตัวเป็นเนื้อเป็นหนังขึ้นบ้างซี อันนี้วี่แววของชาวพุทธไม่มีเลย มีแต่เปรตแต่ผีเต็มบ้านเต็มเมืองซึ่งมันก็เต็มอยู่แล้ว แล้วมาเพิ่มเติมเข้าอีก อัดแน่นไปด้วยกองฟืนกองไฟเผาไหม้ทั่วโลกดินแดน ประเทศไทยเราเป็นที่หนึ่งเพราะเป็นเมืองพุทธไม่สมควรจะเป็นอย่างนั้น แต่มันก็เป็นได้ให้เห็นต่อหน้าต่อตาจะว่าไง

ไปที่ไหนมันเห็นแต่เรื่องของกิเลสเสกสรรปั้นยอตัวขึ้นเหยียบหัวสัตวโลก ๆ ไม่เห็นธรรมที่ขึ้นไปเป็นน้ำดับไฟไปบ้างเลยนะ มองไปไม่ค่อยเห็นนะเห็นแต่อันเดียวนี้ จึงทุเรศละซิ นิมนต์ไปสอนที่นั่นที่นี่อ่อนใจนะ แต่มันก็มีอยู่เป็นชิ้น ๆ พอจะเป็นสาระบ้างก็ทนเอา ก็ไปตามอันนั้นละ ถ้าเป็นอย่างกองมูตรกองคูถจริง ๆ ไม่ไปว่างั้นเลย อย่าเอามาอวดนะสมบัติเงินทองข้าวของทั่วแดนโลกธาตุ อย่าเอามาอวดธรรมว่างั้นเลย ไม่สนใจทันทีเลย ถ้าหัวใจไม่ดีเสียอย่างเดียวไม่เล่นด้วยนะ นี่เล่นเพื่อหัวใจด้วย เพื่อวัตถุสิ่งเหล่านั้นด้วย เราจึงว่าวัตถุเป็นอันดับต่อไปนะ จิตใจเป็นอันดับหนึ่ง

การเทศน์สอนประชาชนชาวไทยเราเวลานี้ได้ ๓ ปีเต็มกว่าแล้ว เราสอนเพื่อจิตใจเป็นอันดับหนึ่ง วัตถุเป็นอันดับสอง ถ้าจิตใจดีแล้วด้านวัตถุจะดีไปตาม ๆ กัน เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องสนองต่างหาก ถ้าเราเป็นไฟสิ่งเหล่านี้ก็เป็นไฟ ถ้าเราดีสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเครื่องส่งเสริมเรา เพราะฉะนั้นจึงต้องส่งเสริมทางด้านจิตใจให้รู้ดีรู้ชั่วบ้างพอเป็นผู้เป็นคน มีชื่อมีนามชาวพุทธติดหัวใจอยู่บ้าง มันจะแหลกไปตาม ๆ กันหมดเวลานี้น่ะ โห มันน่าทุเรศจริง ๆ ไอ้ตัวใหญ่ ๆ นั่นแหละตัวมันจะลงจมที่สุด ไอ้ตัวใหญ่ ๆ ที่สำคัญตนเก่ง ๆ นั้นละคือถังมูตรถังคูถ มันเต็มอยู่นั้นเต็มหมดเอี๊ยดเลย ดูด้วยสายตาของธรรมซิ เอาสายตาของธรรมจับมันก็เห็นหมดล่ะซิ

ไม่งั้นพระพุทธเจ้าสอนโลกได้ยังไง ไม่เลิศกว่าโลกสอนโลกได้ยังไง ต้องเลิศกว่า แจ้งขาวดาวกระจ่าง จึงสอนโลกด้วยความแจ้งขาวดาวกระจ่าง ไม่ได้สอนด้วยความมืดดำกำตาอย่างกิเลสปิดตาเรา แต่ตามันสว่างนะกิเลส มันปิดหูปิดตาแล้วก็วิ่งตามมัน จมูกขาดหูขาดแขนขาด ดีที่มานี่ยังเห็นคนเดินหย็อก ๆ แหย็ก ๆ ไม่เห็นกลิ้งมาตั้งแต่เมืองอุดรมา จากกรุงเทพก็กลิ้งมาจากกรุงเทพ ทางรถไฟทางรถยนต์มันไม่ดูไม่สนใจนะ มันกลิ้งมา

มันกลิ้งมาอะไร คือถ้าว่าตาก็ถูกกิเลสเอาไปกินแล้ว จมูกกิเลสร้อยเอาไปกินแล้ว จมูกขาด หูขาด ตาบอด แข้งขาขาด มือซ้ายมือขวาไม่มี ขาซ้ายขาขวาไม่มี สุดท้ายก็กลิ้งมา มาจากกรุงเทพก็กลิ้งมา ทางนี้ก็กลิ้งรับกัน วัดป่าบ้านตาดก็กลิ้งรับกัน ทางโน้นก็กลิ้งมา ทางเมืองอุดร หนองคาย ก็กลิ้งมา ทางไหนก็กลิ้งมา ทางนี้ก็กลิ้งรับกัน มีแต่พวกหูหนวกตาบอดขากุดขาด้วนทั้งนั้นกลิ้งรับกัน พวกเราพวกขาด้วนพวกกลิ้งรับกัน นี่ละกิเลสลาก พี่น้องทั้งหลายทราบหรือยัง เราอยากพูดให้มันถึงใจหน่อยนะ โถ เวลาได้เห็นตัวมันแล้วมีแต่จงอางมีแต่สามเหลี่ยม มีตั้งแต่ตัวสำคัญ ๆ

สามเหลี่ยม จงอาง เป็นยังไง งูเห่า งูสามเหลี่ยม งูจงอาง เป็นยังไง นี่ละตัวพิษใหญ่ของมันฝังอยู่ในหัวใจของเรา แผ่พังพานออกมาทีไรโลกพินาศ ๆ มีแต่พวกนี้ละ ธรรมไม่มี ธรรม แผ่ออกไปตรงไหนเป็นน้ำดับไฟ ๆ ธรรมจึงควรจะมีอยู่ในโลก แต่โลกไม่ยอมรับนั่นซี มันเห็นว่าเป็นขี้ปะติ๋ว ถ้าเป็นเรื่องของกิเลสตัณหา โห พองตัวขึ้นทันที ถ้าเป็นเรื่องอรรถเรื่องธรรมเป็นของเศษของเดนไปแล้ว เวลานี้จิตใจกำลังเป็นเศษเป็นเดนแห่งชาวพุทธเราทั้งประเทศนะ เห็นทองคำทั้งแท่งเป็นเศษเป็นเดนไปหมด เห็นกิเลสตัณหาเป็นส้วมเป็นถานเป็นทองคำทั้งแท่งแทนตัวขึ้น เพราะฉะนั้นมันจึงเชิดกันขึ้น เชิดจริง ๆ เชิดกิเลสตัณหา มันน่าทุเรศจริง ๆ นะ

นี่เราก็จวนจะตายแล้ว จะอยู่ไม่กี่วันก็จะตาย พูดให้ฟังเสียบ้างศาสนาเป็นยังไง สำหรับเราจะตายเมื่อไรเราไม่มีปัญหานะ เราพูดด้วยความเมตตาสงสารโลกทั้งนั้น เราไม่เคยมีปัญหากับความเป็นอยู่ความตายไป เมื่อไรก็ไป เราเรียนมันจบมาเรียบร้อยแล้ว มันไม่ตายก็คือมันตัวตายนั่น ก็อ่านจบมันเรียบร้อยแล้ว ตีตราไว้เรียบร้อย มันจะแสดงอาการอะไรก็เยียวยาไปพอประทังชีวิตที่จะทำประโยชน์ให้โลกได้เท่านั้น ถ้าจะไปไม่ได้แล้วหรือ ทิ้งปั๊วะเดียวเท่านั้นหายห่วง ห่วงเกี่ยวกับเรื่องธาตุเรื่องขันธ์ความรับผิดชอบ หายห่วงแบบกิเลสตัณหาไม่มีในหัวใจ บอกงั้นเลย

ความรับผิดชอบให้เป็นห่วงเป็นใย ตลอดถึงความเมตตาสงสารให้เป็นห่วงเป็นใยโดยอรรถโดยธรรมทั้งนั้น ที่จะมาเป็นห่วงเจ้าของกลัวเป็นกลัวตายเราบอกเราไม่มีว่างั้นเลย เพราะฉะนั้นเราถึงกล้าพูดทุกอย่างน่ะซี กล้ามันก็เลยกล้าเสีย ไม่ได้อยู่กล้าธรรมดานะมันเลยกล้า กิเลสเวลามีกำลังมาก ๆ นี่ โธ้ ทำให้อ่อนเปียกไปหมดนะ ยกแข้งยกขายกมือยกเท้าไม่ขึ้น ยกมือจะไหว้พระพุทธเจ้าก็ยกไม่ขึ้น ยกขาจะก้าวไปเดินจงกรมก็ก้าวไม่ออก ยกอะไรยกไม่ขึ้น กิเลสดันไว้ ๆ ไม่ให้ขึ้น ที่ขึ้นง่ายคือมีแต่หมอนกับเสื่อ ปั๊บทันทีเลย ลิงร้อยตัวมองไม่ทันนะพวกเราชาวพุทธ นี่ละลูกศิษย์วัดป่าบ้านตาดตัวมันเก่งที่สุด โดดขึ้นหมอนลิงนี้แตกฮือเลยสู้ไม่ได้ มองไม่ทัน แมวมองไม่ทันเลย

ไอ้แมว ๓ ตัวนี่ถ้ามันกลัวมันก็กลัวพวกนี้ละ กลัวพวกโดดขึ้นหมอนนี่มันเร็ว ให้มันกลัวหนูกลัวสัตว์อยู่ในวัดนี้มันไม่กลัวละ มันจะมากินสัตว์แต่มาเห็นพวกนี้โดดเร็ว โธ้ เร็วยิ่งกว่าเรา มันอาจจะกลัววิ่งกลับบ้านก็ได้ เห็นมันวิ่งกลับบ้านมันโดดกำแพงไม่ได้ มันอาจกลัวพวกเร็วที่สุดนี่โดดขึ้นเสื่อขึ้นหมอนนี่ก็ได้นะ ให้ไปพิจารณาตัวเองบ้าง เป็นยังไงมีไหมในวัดป่าบ้านตาดเรา ขนาดนั้นมีไหม ถ้ายังไม่เร็วแล้วไปเรียกแมวมาอีก เอามาแข่งขันกันอีกใครเร็ว พอเขาว่าเขาเร็ว แล้วงัดเสื่องัดหมอนไปนี่ของข้าเร็วกว่านั้นเข้าใจไหม งัดเสื่องัดหมอนออกไป นี่ของข้าเร็วกว่าพวกเธอ

เวลาสู้เขาแล้วเอาเสื่อเอาหมอนสู้ ของข้าเร็วกว่านั้นอีก แมวก็ โอ๋ย เปิงเลยเทียวนะ ป่านนี้มันกลับมาหรือยัง มันหลงหนองคายแล้วก็มีพวก ๓ ตัวนี้แมว มันกลัวพวกยกเสื่อยกหมอนใส่มัน มันโดดข้ามหนองคายลงเวียงจันทน์หรือไปไหนก็ไม่รู้นะ ลองไปติดตามหาดูซิน่ะ แมว ๓ ตัวนั่นน่ะ พ่อแม่มันอยู่ไหน มันหลงพ่อหลงแม่มัน มันพบพ่อพบแม่มันแล้วยังว่างั้นนะ เอาละพอ

ใครเห็นลิงตัวนั้นไหม นานๆ มันมาทีนึงมาทางจงกรม เราเดินจงกรมอยู่มันมาทีนึง มันแก่แล้วลิงตัวนี้ มันจะได้สัก ๒๐ ปีกว่าแล้วมั้ง ลิงตัวนี้น่ะ จะได้สัก ๒๐ ปีกว่าแล้วตั้งแต่มาทีแรกมันยังหนุ่มน้อยอยู่ ถูกเขาไล่ฆ่าตามฆ่ามัน ลิงตั้ง ๑๐ ตัวฝูงนี้นะ แล้วอีก ๒ ตัวมันโดดเข้ามาได้ยังไง โดดกำแพงเข้ามาได้ มันจึงมีเหลืออยู่ ๒ ตัว นอกนั้นถูกเขาฆ่าหมด แล้วอีกตัวนึง ที่เขาว่าสองตัวๆ เราไม่เคยเห็น เขาว่าตัวเล็กกว่ากัน นั่นละตั้งแต่นั้นมาอยู่นี่ระวังอยู่ทางแถวนั้น กลัวมากทีเดียว ครั้นต่อมานี้ก็ค่อยกล้าหาญขึ้น แต่กลายเป็นเรื่องทะลึ่งเข้าไป

เรายังไม่ได้ตีเกราะประชุมพระเท่านั้นแหละ ตีเกราะประชุมพระไล่ขนาบลิง มันก็ค่อยเชื่องเข้าๆ ใกล้เข้า เลยต้องเตือนพระบอกพระ คือไม่ให้มันออกมาทะลึ่ง ข้างในอาหารมีหมด คือพวกอาหารกระจ้อน กระแตอยู่ตามร้านๆ เต็มไปหมดไม่อดอยากเลย จึงไม่ให้มันมาทะลึ่งทางนี้ ถ้ามาแล้วมาทะลึ่งใหญ่สัตว์ตัวนี้ จึงไม่ค่อยออกมานะ ออกมาก็สอนพระไว้หมดแล้ว พระเจอลิงเมื่อไรลิงก็หลงทิศไปเลย เพราะฉะนั้นมันถึงไม่มา ยิ่งมาหาอาจารย์ใหญ่ด้วยแล้ว โถ เข้าใจไหมมาหาอาจารย์ใหญ่ นี่อาจารย์ใหญ่กับลิงนี้ โอ๋ย เอากันดีนะเผ่นเลยเทียว เพราะฉะนั้นเราจึงถามว่าเห็นไหม คือทางนี้ไม่ค่อยมา มันอาจจะไปป้วนเปี้ยนทางนู้น เพราะเหตุไร คือทางนี้ไม่กล้ามา มันอาจจะไปป้วนเปี้ยนทางนู้นเพราะเหตุไรเข้าใจไหม ให้คิดข้อนี้ไว้ด้วยนะ เพราะเหตุไรมันถึงไปป้วนเปี้ยนที่นั่น อันนี้ไม่ตอบละ ให้เอาไปคิดเป็นการบ้าน ถ้าตอบมันจะเจ็บมากไป เตรียมไว้แล้วถึงถามเข้าใจไหม ใส่ปั๊วะเดียวหงายเลย เพราะฉะนั้นจึงไม่ตอบ

เดี๋ยวนี้เราดูมันวิ่งไม่คล่องตัวเหมือนแต่ก่อน มันกลัวเราแต่เวลาวิ่งนี้ช้า แสดงว่ามันแก่มาก เราก็ได้ดู โอ๋ แก่แล้ว วิ่งไม่รวดเร็วเหมือนแต่ก่อน มันโดดขึ้นต้นไม้โดดลงนี้ก็ไม่เร็วนะ แต่ก่อน ปั๊บๆๆ ไปเลย พอลงดินวิ่งเลย เดี๋ยวนี้งุ่มง่ามๆ วิ่งไป แก่มาก อย่างน้อยมันมาอยู่ที่นี่เราว่า ๒๐ ปีตั้งแต่ทำกำแพงเสร็จใหม่ๆ กำแพงปี ๕๑๙-๒๐ ทำกำแพง พอทำกำแพงเสร็จมันก็เข้าพอดีเลย นั่นกำแพงได้ ๒๐ ปีแล้ว แล้วลิงเหล่านี้จะไม่ได้ ๒๐ ปีได้ยังไง มีอยู่ ๒ ตัว แต่ตัวนึงเราไม่เคยเห็น

ลิงอายุจะยืนสักประมาณเท่าไรอายุลิง เราชักแน่ใจว่าจะได้ ๓๐ ปีนะ เราไปบ้านเขาอยู่อุดรฯ นี้ผ้าเช็ดหน้าวางไว้ มันอยู่ข้างล่างไม่เห็นมันนะ เรานั่งอยู่นี้มันอยู่ข้างล่าง มันเห็นผ้าเช็ดหน้าเมื่อไรไม่รู้นะ ปั๊บเดียวเอาลงไปแล้ว เฮ้ย ลิง คว้าเอาผ้าเช็ดหน้าวิ่งปั๊บลงไป เจ้าของบ้านเขาว่าเขาเอามาเลี้ยงได้ ๒๐ ปีแล้วว่างั้น นั่นน่ะเราถึงจำได้นะ อันนี้ก็ ๒๐ ปีแล้ว แต่ก่อนมันหนุ่มอยู่ มันอาจจะได้ถึง ๓๐ ปีแล้วก็ได้ เอาละที่นี่ไปละ

เปิดดูข้อมูล วันต่อวัน ทันต่อเหตุการณ์ หลวงตาเทศน์ถึงเรื่องอะไร www.luangta.com


** ท่านผู้เข้าชมทุกท่านโปรดทราบ
    เนื่องจากกัณฑ์เทศน์บางกัณฑ์มีความยาวค่อนข้างมาก ซึ่งจะส่งผลต่อความเร็วในการเปิดเว็บไซต์ ขอแนะนำให้ทุกท่านได้อ่านเนื้อหากัณฑ์เทศน์บางส่วนจากเว็บไซต์ และให้ทำการดาวน์โหลดไฟล์กัณฑ์เทศน์ที่มีนามสกุล .pdf ไปเก็บไว้ในเครื่องของท่านแทนการอ่านเนื้อหาทั้งหมดจากเว็บไซต์

<< BACK

หน้าแรก