หัวหน้าต้องรับรอบด้าน
วันที่ 14 มกราคม 2544 เวลา 9:00 น. ความยาว 41.43 นาที
สถานที่ : วัดป่าบ้านตาด
| |
ดาวน์โหลดเพื่อเก็บไว้ในเครื่อง
ให้คลิกขวาแล้วเลือก Save target as .. จาก link ต่อไปนี้ :
ข้อมูลเสียงแบบ(Win)   วิดีโอแบบ(Win High Band)

 

เทศน์อบรมฆราวาส ณ วัดป่าบ้านตาด

เมื่อวันที่ ๑๔ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๔๔

หัวหน้าต้องรับรอบด้าน

          ผู้ว่าฯ มาเมื่อไรนี่ (เมื่อวานนี้ครับ) มาเมื่อวานเหรอ ตอนคัดเลือกผู้แทนเขามาสัมภาษณ์วิทยุกับหลวงตาได้ฟังหรือเปล่าล่ะ วันนั้นดูเหมือนตอนเช้าตอนเย็นวันที่ ๕ เขาก็ประกาศบอกว่าจะมาขอสัมภาษณ์กับเราแล้วจะออกวิทยุทั่วประเทศไทยในขณะนี้เลย พอเราพูดปั๊บนี้ก็ออกไปทั่วประเทศไทย เขามาขอสัมภาษณ์กับเรา ขอเวลา ๒๕ นาทีเราก็ตอบให้หมดเลย พอตอนบ่ายก็มีพวกครูอาจารย์ทั่วประเทศไทยไปรวมกันตั้ง ๖ แสน แต่ว่าเขาคัดเลือกเอาแต่หัวหน้า ๆ เข้าไปประมาณสัก ๕๐๐ คนรวมกับประชาชนที่นั่นก็เต็มละ สวนแสงธรรม แล้วเราก็เทศน์ภาคบ่าย ๔ โมง พอเทศน์จบลงแล้วเขาก็มาขอสัมภาษณ์ทางวิทยุอีก อันนี้เราก็ตอบให้อีก วันนั้นทั้งเช้าทั้งเย็นวิทยุได้ออก เขาบอกว่าจะออกทั่วประเทศไทยในขณะนี้ เราพูดนี่เท่ากับพูดทั่วประเทศไทยเลย เขารอรับอยู่

ได้ฟังหรือเปล่าว่างั้น (ยังไม่ได้ฟังครับผม ฟังแต่ตอนอื่น) ตอนตอบปัญหาไม่ได้ฟังนะ ตอนเช้าตอนเย็นในวันเดียวกันนั้น เรายังโมโหให้พวกคณะครูอาจารย์ทั้งหลายที่มาจำนวนมากมาย เวลาเขามาถามปัญหาเรา ตอนเราตอบปัญหาล่ะซี พอตอบปัญหามันถูกใจมันตบมือเสียลั่นไปหมด เราต้องทำมืออย่างนี้ ๆ เลย โมโหจริง ๆ นะ อ้าว จริง ๆ นะ กำลังติดเครื่อง ๑๖๐ แล้วน่ะ มันจะฟาด ๒๐๐ โน่น พวกนี้มาตีลงเสีย เลยลดลง ๆ แล้วเสีย โห พวกเรามาทำให้เสียกันเอง เอามือปัดห้ามไม่ให้พูด เราจะพูดความหมายว่างั้น ทีนี้มันกระเทือนนี้แล้วมันก็อ่อนแล้ว เลยไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย เสียท่าเหมือนกันนะ เสียท่าเรื่องของธรรมที่จะออกเต็มเนื้ออรรถเนื้อธรรมไม่ได้ พวกนั้นมาเป็นภัยต่อธรรมอันนี้เสีย

ดีใจก็ตบมือ มันพวกบ้า อะไรก็ไม่รู้ (ผู้ว่าฯ-สาธุคำเดียวก็พอแล้วไม่ต้องตบมือ) สาธุไม่ต้องสาธุละ เราพูดเราจะพูดเอง พอสาธุมันก็ลั่นทั่วประเทศไทยอีกแหละ สาธุพร้อม ๆ กันก็ดังทั่วประเทศไทย ยิ่งดังกว่าตบมือเสียอีกมาว่าอะไร อ้าว จริง ๆ นะวันนั้นเราโมโหเหมือนกันนะ เราบอก เอ้า ถามมาจะตอบ โน่นน่ะ เริ่มแล้วนะนั่น ติดเครื่อง ๑๒๐ แล้วยังไม่เหยียบคันเร่งเลย พอถามมาปั๊บก็ปุ๊บเลยใส่เปรี้ยง ๆ เลย พวกบ้านั่นซีมันดีใจเลยตบไม้ตบมือลั่นทั่วไปหมด ต้องทำมืออย่างนี้ ๆ ห้ามไม่ให้ตบ เรากำลังเร่งเครื่อง มันเลยเสียตอนนี้ พอกระเทือนปั๊บอันนี้มันจะลดของมันนะ แล้วเรายิ่งใช้อันนี้ไปพูดมันลดอีก โน่นมันเสียหลายด้าน โห มันเป็นยังไงก็ไม่รู้ ไม่งั้นวันนั้นมันจะออกเต็มเหนี่ยวเลยนะ

ออกมันจะออกหลายด้านหลายทาง มันจะพุ่งของมันรอบตัวไปเลยนะ มาตบมือนี้เลยเสีย โห เสียท่าวะ(ได้อัดเทปไว้หรือเปล่าครับ) เรื่องอัดเทปไม่ต้องบอกแหละ มันอัดอยู่ทั่วไปแหละ อยู่นั้นมันก็มีอยู่แล้ว เทปที่สวนแสงธรรมก็มี เขากระจายไปโดยเร็วแหละ พวกอัดเทปก็อย่างรวดเร็วด้วย ทุกวันนี้มันทันทุกอย่างนั่นแหละ รวดเร็ว แต่เราไม่เคยสนใจกับเทปแหละ พูดจบแล้วหายเงียบ ใครไปไหนเราไม่สนใจ แต่แน่ใจว่าเขาอัดเทปเต็มไปหมดนั่นแหละ ทุกครั้งที่พูดที่ไหนเขาอัดเทปทั้งนั้น ออกตลอดเลย วันนั้นยิ่งเป็นวันสำคัญเสียด้วยจะไม่อัดยังไง

วันนั้นพูดถึงสองหนด้วยนะ เรียกว่าเหนื่อยทั้งวันวันนั้น คือตอนเช้าเขาก็มาขอสัมภาษณ์ ๒๕ นาที นี่หมายถึงเขาขอเวลา ๒๕ นาที พูดออกวิทยุในเวลานั้นเลยนะ เขาจะออกทั่วประเทศไทย เสียงเราออกเดี๋ยวนั้น ออกทั่วประเทศไทยเลย เขาว่างั้นแหละ แล้วเราก็ออกให้ ๒๕ นาทีเต็มตามเวลาของเขา แล้วก็มีพูดอะไรต่ออะไรรวมแล้ว เรียกว่าเป็นกัณฑ์หนึ่งแหละตอนเช้าวันนั้น ครั้นพอตอนบ่าย ๔ โมงพวกคณะครูอาจารย์ทั้งหลายมาจากทั่วประเทศไทย รวมตั้ง ๖ แสนกว่าคน แต่เขาคัดเข้ามาเพียงพอประมาณ มันจะแออัดยัดเยียดเรื่องรถยนต์ติดน่ะซี ถึงขนาดนั้นก็เต็มหมดละ สวนแสงธรรมเต็มหมดเลยนะ ออกศาลาไปนู้นทุกแง่ทุกมุม เพราะเสียงกระจายทั่วหมด ได้ยินทั่วถึงกันหมด

วันนั้นเราเทศน์ภาคทั่ว ๆ ไปดูเหมือน ๕๔ นาทีหรือไง เทศน์ให้เสมอ ให้ได้ผลประโยชน์ทั่วถึงกันหมด เรียกว่าแกงหม้อใหญ่ แกงหม้อใหญ่ก็ได้ทั่วถึงกันหมด พอจากนั้นเขาก็มาขอสัมภาษณ์ เพราะตกลงกันไว้เรียบร้อยแล้ว พอหลังจากนี้ปั๊บเขาจะขอสัมภาษณ์ พอจบนี้ปั๊บเขาก็เข้ามาสัมภาษณ์ อันนี้ไม่กำหนดนาที ตอนบ่ายนี้ตอนมันเร่งเครื่องใหญ่นะ ตอนเช้าก็ไม่เท่าไร ตอนครั้งที่สองที่เข้ามาสัมภาษณ์ จึงว่าเสียท่าอยู่ ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย

นี่ก็พึ่งกลับมาวันที่ ๘ ทีแรกว่าจะกลับวันที่ ๗  พอดีเขานิมนต์ไปเทศน์ที่คลองกุ่ม อันนั้นมีพวกนักภาวนาเราก็สงสาร พวกลูกศิษย์เสียด้วยมานิมนต์ไปทางคลองกุ่ม เป็นสถานที่อบรมภาวนา เขานิมนต์ไปที่นั่น เราก็ไปสอนภาวนาให้เขาวันนั้น รู้สึกจะสอนเรื่องภาวนาไม่ต่ำกว่า ๘๐% แหละ อย่างอื่นก็ประมาณ ๒๐% เพราะมุ่งหน้าไปสอนทางด้านจิตใจ ซึ่งเป็นจุดสำคัญมากคือด้านจิตใจนะ วันที่ ๘ ก็ได้กลับมา จากนั้นเราก็ไม่ได้อยู่นะ มาที่นี่แล้วก็ไปส่งโรงพยาบาลนั้นโรงพยาบาลนี้ ถ้าเราไปส่งเองมันได้พิเศษ คือถ้าเขามารับเอาที่นี่ไม่ได้ของพิเศษ เช่นอย่างกล้วยก็ไม่ได้ พวกอาหารสดก็ไม่ได้ ถ้าเราไปเองอาหารสดและกล้วยได้ไปพร้อม ๆ ทุกแห่ง ได้เหมือนกันหมด ถ้าเราไปที่ไหน ถ้าเขามารับเองก็ได้ที่เราสั่งไว้เรียบร้อย คือมีแต่พวกอาหารยาวไปอย่างนั้น อาหารแห้ง อาหารยาวไป ไม่มีอาหารสด เช่นอย่างกล้วยนี้ไม่ได้ พวกอาหารสดเหล่านี้ก็ไม่ได้นะ ถ้าเราไปนี้ได้ทุกแห่งแหละ

ตั้งแต่เรามานี้ก็ไม่ได้อยู่ ไป ๆ ๆ เรื่อย อย่างนั้นแหละเราช่วยโลก ไปคราวนี้เรียกว่าปัจจัยที่เขาถวายที่สวนแสงธรรม มีจำนวนเท่าไรทุ่มลงหมดเลย ทุ่มลงหมดจริง ๆ ไม่ใช่ธรรมดา ที่เขาถวายจำนวนมากน้อยเท่าไร ๆ นี้ เกี่ยวข้องกับประชาชนที่เข้าไปในกรุงเทพน่ะ รถตั้งร้อยกว่าคัน ๆ เรารับเลี้ยงทั้งหมดเลย ๆ ค่าบริการอะไรรับเลี้ยงทั้งหมด ปัจจัยมากน้อยนี้ก็ทุ่มลง ๆ ถึงขนาดที่คุณชายปั๋มเอาสมุดฝากมาหาเรากลัวเงินไม่พอ คือทางโน้นรับฝากแทนนะ แต่การถอนเราคนเดียวถอน เพราะฉะนั้นชายปั๋มจึงต้องเอาสมุดมาให้เราเซ็นถอน จะถอนเท่าไรจะเอาเงินมาบริการนี้ เงินในโครงการนั้นแหละเราไม่เคยถอน ก็ถอนเฉพาะที่ ๕ ล้านกว่านั้นแหละ ถอนออกไปซื้อทองคำมานำหน้ากฐินเท่านั้นเอง นอกนั้นไม่เคยถอน

วันนั้นคุณชายปั๋มต้องเอาสมุดวิ่งออกมาเลย ไม่แน่ใจกลัวว่ามันจะขาดแคลนอะไร ซัดกันไป เอ้า รอเสียก่อน ให้ฟัดเต็มเหนี่ยวเสียก่อน สมุดเราเมื่อไรค่อยงัดออก ฟาดเสีย อู๊ย หวุดหวิด ๆ สุดท้ายเป็นผลลบ ต้องเอามาทางนี้จ่ายอีกทีหนึ่ง คือไม่พอ ขนาดนั้นละไปกรุงเทพเที่ยวนี้ดูซิ ช่วยขนาดนั้นละ เรียกว่าหมด เปิดเลยนะเราเปิดเลย เอ้า หมดเท่าไรให้หมดบอกอย่างนี้เลยนะ นี่พี่น้องชาวไทยมาเพื่อช่วยชาติ เราก็มาเพื่อช่วยชาติมันเป็นอันเดียวกัน เพราะฉะนั้นของที่มีมากมีน้อย เอ้า จ่ายเลย อะไรจำเป็น ๆ ไม่ต้องไปคำนึงถึงความสิ้นเปลืองหนึ่ง คำนึงถึงว่าจะติดหนี้สินเขาหนึ่ง ไม่ต้องคำนึง เอาให้เต็มเหนี่ยวเลยเราบอก สั่งอย่างนี้เลยนะ ขาดเหลือเท่าไรเราจะเป็นผู้เคลียร์ตามหลังทั้งหมด เราก็เปิดเลย เวลานี้บัญชียังไม่ถอน รอเสียก่อน

ซัดกันหวุดหวิด ๆ มีหมัดแพ้หมัดชนะต่อยกัน สุดท้ายมาแพ้ที่อุดรฯ  สุดท้ายก็ต้องมาเอาเงินทางอุดรฯ นี้จ่ายอีกมันไม่พอ ถึงขนาดนั้นนะ คราวนี้เอาเต็มเหนี่ยวเลย เรียกว่าเงินทั้งหมดเอาออกหมดเลย เรียกว่าช่วยจริง ๆ  บอกว่า เอ้ามาเท่าไร รับรองหมดเลี้ยงหมด เราเป็นหัวหน้า เราเป็นผู้ดูแลทุกสิ่งทุกอย่างใครมาจากที่ไหน ๆ โห รถมาจากที่ไหน ๆ เป็นร้อย ๆ แล้วอะไรอีกมาอีก มันบวกกันเข้าหลายด้านนะ คือเรารับเลี้ยงทั้งหมดเลยนะนี่ ทุกอย่าง ๆ หมดเลย เพราะฉะนั้นจึงว่าเปิดเลย เรื่องขัดข้องอะไรไม่ให้ขัดข้อง ให้สั่งเลย บอกอย่างนั้นเลยนะ

ต้องการอะไรให้สั่งเลย ๆ ลงบัญชีไว้ เสร็จแล้วค่อยไปจ่ายให้เขา บอกงั้นเลย สั่งเลย ๆ เรื่อย พอฟัดพอเหวี่ยงกันไปหมัดแพ้หมัดชนะ สุดท้ายเวลามาบวกลบคูณหารดูแล้ว มาแพ้ที่อุดรฯ นี่ ต้องเอาทางนี้จ่ายเพิ่มอีก โอ้โห ไม่ใช่เล่นนะ มาเอาในอุดรฯ นี้อีกจ่ายออกอีกไม่งั้นไม่พอ นั่นละคราวนี้เอาขนาดนั้นนะ คิดดูซิไปกรุงเทพเที่ยวนี้ทุ่มหมดเลยไม่มีอะไรเหลือแหละ ก็เหลือดอลลาร์กับทองได้เข้า นอกนั้นเงินสดนี้หมดเลยไม่มีเหลือ เหลือแต่ดอลลาร์กับทองคำ อันนี้ไม่ให้แตะแต่ไหนแต่ไรมา ได้เท่าไรคัดเข้าหมดเลย ส่วนเงินสดมีเท่าไรทุ่มออกหมดเลย นั่นละช่วยขนาดนั้นจะว่าไง เอาเต็มเหนี่ยวเลย

คนมากต่อมาก เราเป็นหัวหน้าซิ ทุกอย่างเป็นหัวหน้า หัวหน้าทุกด้าน มาทางไหนเรารับเลย ๆ ทุกด้านนะ ไม่ใช่ธรรมดานะ เรียกว่ารับรอบด้านเลยว่างั้นเรา อยู่ทั้งจุดศูนย์กลาง อยู่ทั้งข้างนอก เรารอบหมด ทั้งข้างในเราก็เป็นใจกลาง ข้างนอกก็เราเป็นผู้ต้านทานทุกอย่าง อะไรมา ๆ เราซัดเลย ๆ ไม่ถอยเลย เพราะฉะนั้นจึงโมโหที่เขาถามปัญหา เอ้าถามมาจะตอบ เร่งแล้วนั่น ติดเครื่อง ๑๒๐ แล้วรอจะเหยียบคันเร่ง พอถามมาก็ปั๊วะเลย ๆ ซัดเปรี้ยง ๆ พวกนั้นมันเลยดีใจตบมือ อู๊ย โมโหเหลือเกินนะไม่ได้ออกเต็มเหนี่ยว ดีใจก็ตบมือ อะไรก็ตบมือ ไม่งั้นวันนั้นจะกระจ่างมากทีเดียว

(ผู้ว่าฯ) ส่วนมากที่คนตาบอดหาว่าพระไปยุ่งแต่เงินแต่ทองเป็นเรื่องของกิเลส เรื่องที่เขาปั้นกันขึ้นเดี๋ยวนี้พวกตาบอดทั้งหลายนี่

โอ๊ย ก็เราก็รู้ว่าเขาตาบอด จะไปถือสีถือสากับคนตาบอดยังไง้ ก็เราตาดีใช่ไหมล่ะ เขาว่าอะไรก็ช่างเขาซี

ลูกศิษย์น่ะรู้ครับ แต่ว่าพอพูดออกมามันก็ผางขึ้นไปเหมือนกัน เปรี้ยงเลยเหมือนกัน มันทนไม่ได้ครับ

ทนไม่ได้ก็ชนไปจะว่าไง เรานี่ไม่มีอะไรละกับโลก มาแบบไหนก็ดูหมดแหละ ถังขยะมันกลิ้ง กลิ้งไปไหนก็คือถังขยะกลิ้งเท่านั้นแหละ ถังขยะถังขี้มันกลิ้งไปกลิ้งมา ดูมันกลิ้ง จะว่าไง ธรรมเป็นธรรม ถังขยะเป็นถังขยะ จะไปเข้ากันได้ยังไง มันกลิ้งไปไหนก็กลิ้งไปซี ก็รู้แล้วว่าถังขยะมันกลิ้ง ก็เท่านั้นเอง เราไม่มีอะไรกับใคร เขาว่าอะไรก็ว่าไปเฉยเรา

คุณวาสนาจะไปเดินขบวนกับคุณทองก้อนเวลานี้น่ะครับ จะไปสู้กับมัน

สู้ไปเลย ผู้ว่าฯ ไปด้วยยิ่งดี

พวกเด็ก ๆ พวกคนระดับต่ำของแบงก์ชาติเขาถามกระผมกับภรรยาว่าเป็นญาติอะไรกับคุณทองก้อน รู้จักกันเหรอ ผมบอกว่าไม่รู้จักโคตรพ่อโคตรแม่มันหรอก แต่จะไปตายกับมัน

ต้องอย่างนั้นซี พูดนี้มันก็ฟังไม่ได้นะ คือมันขวางตลอดเวลา เราก็ฝืนฟังไปอย่างนั้น ก็รู้แล้วว่าถังขี้ จะให้เราไปขยี้ขยำกับถังขี้ ว่าอะไรก็ว่าเราก็ฟังไปอย่างนั้นแหละ ถ้าจะพูดตลกก็ตลกไปเสียเท่านั้นเอง ไม่เห็นมีอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างใครก็รู้ทุกคนว่าผิดว่าถูกดีชั่วใช่ไหมล่ะ มันก็รู้ด้วยกันทุกคนแล้ว ธรรมดาคนชั่วคนเลวพวกโจรผู้ร้ายมันไม่ยอมรับตามความจริงแหละ มันมีแต่เขาหา ๆ เท่านั้น นี่ก็คือหลวงตาบัวหาเขาเข้าใจไหมล่ะ (ครับ) หาเขา เขาเป็นคนบริสุทธิ์ หลวงตาบัวเป็นคนหาเรื่อง หาเขา พวกนี้พวกบริสุทธิ์ที่สุดแหละ

ในเรือนจำก็พวกบริสุทธิ์ทั้งนั้นเต็มอยู่นั้น ไปถามดูซิรายใดก็ตอบแบบเดียวกัน ตอบแบบบริสุทธิ์เดียวกันหมด แล้วเป็นยังไงถึงมาติดคุกติดตะราง เขาหาว่า มันก็อย่างเดียวกันหมด อันนี้ก็แบบเขาหาว่า เป็นอย่างนั้นนะ เราขี้เกียจพูด พูดจริง ๆ นะ ที่เราช่วยนี้เราทนแสนทนนะ เราไม่มีอะไรเล้ย มาเล่นกับกองมูตรกองคูถ ทนไปอย่างนั้นแหละ เขาจะว่าอะไร ๆ นี้ไม่มีความหมาย สำหรับธรรมแล้วเป็นอย่างนั้นนะ อันนี้ที่เกี่ยวโยงกันอยู่มันก็มี ส่วนที่ดีก็จะเสียหายล่มจมเป็นมูตรเป็นคูถไปตาม ๆ กันหมด ควรฉุดก็ฉุดเอา ควรลากก็ลากเอาไว้บ้าง ควรต้านทานก็ต้านทานกันบ้าง เพื่อของดีจะเป็นของดี ของชั่วเป็นของชั่ว อย่าให้มันมาเป็นมูตรเป็นคูถด้วยกันหมด เราก็ทำอย่างนั้นแหละที่ช่วยอยู่เวลานี้

ถ้าธรรมดาแล้วโลกก็เห็นกันอยู่แล้วนี่ ประกาศป้าง ๆ อยู่แล้ว ความผิดเต็มตัวมาหาเรื่องใส่ศาสนา หาเรื่องใส่ความบริสุทธิ์ หาเรื่องใส่พระนี้มีอย่างเหรอ โลกนี้ไม่เคยมีก็มีในเมืองไทยเราแล้ว นั่น ก็เห็นอยู่งั้น โจรผู้ร้ายที่หยาบโลนที่สุด ก็คือโจรผู้ร้ายในวงราชการในเมืองไทยของเราในขณะนี้นั่นเองจะเป็นอะไรไป เลวร้ายที่สุดไม่มีในประวัติศาสตร์ คราวนี้มามีเสียแล้วนะ วงราชการซึ่งเป็นตัวแทนของพี่น้องชาวไทยทั้งชาติ ให้ทำงานแทนด้วยความบริสุทธิ์ยุติธรรม กลับกลายเป็นข้าศึกศัตรูต่อชาติบ้านเมือง ข้าราชการนี้เป็นคนงานคนการที่ทำงานช่วยชาติไทย กลับทรยศเสียเอง ทุจริตต่อหน้าที่ นี่เสียหายมาก ทำลายชาติไปด้วยในตัวนะ เราไม่อยากพูด จึงบอกแล้ว พูดมันฝืนเหลือเกินนะ ทำไปอย่างนั้นแหละ เรื่องฝืนนี่ฝืนที่สุดแหละ หากทนเอา พิจารณาเทียบเหตุเทียบผลแล้วมันพอที่จะฝืนก็ฝืนไป

(ผู้ว่า) กระผมก็เอาคำสอนของพ่อแม่ครูจารย์แหละไปสู้กับมัน ผมก็บอกว่าพวกเราแต่ละคนมีกิเลสเต็มตัวไปชี้คนที่ท่านพอแล้ว คนที่ท่านตาดีนี่ ไปชี้ว่าคนตาดีเป็นอย่างนั้น ๆ เอากิเลสตัวเองไปวัด ๆ แล้วบาปกรรมตกแก่ตัวเอง ๆ พวกเจ้าตกนรกหมด ผมบอกอย่างนั้น ไม่รู้จะว่ายังไง

เราระวังนะ ว่าพวกเจ้าตกนรกหมด เดี๋ยวว่าเจ้าจะตกนรกหนาเขาว่าอย่างนี้จะไปไม่รอดนะ อ้าว จริง ๆ พวกนี้มันไม่ยอมตกนรก ถึงอยู่ในก้นนรกมันก็บอกมันไม่ได้ตกนรก เข้าใจไหมพวกนี้น่ะ ก็รู้กันหมดแล้วไม่รู้จะพูดอะไรมากมาย เขารู้กันทั่วประเทศไทยพูดตรง ๆ ก็ไม่ได้ยินเหรอที่ออกวิทยุหรือออกอะไร ที่ว่าพูดทุกอย่างจะออกทางวิทยุ เราพูดว่าพวกรัฐบาลเป็นยังไง มีใครพูดอย่างเราไหมล่ะ ก็ไม่มีรัฐบาลไหนเป็นอย่างนี้ที่ควรจะพูดใช่ไหมล่ะ มันมีอย่างนี้ไม่ให้พูดอย่างนี้จะให้พูดว่ายังไง แน่ะมันก็เข้ากันอย่างนั้น โฮ้ ธรรมไม่มีละธรรมนี่ เราจึงบอกแล้วว่า ความกล้าไม่มี ความกลัวไม่มี ความได้ไม่มี ความเสียไม่มี ความแพ้ไม่มี ความชนะไม่มี คือธรรมล้วน ๆ ที่เหนือทุกอย่างแล้ว เหนือสิ่งเหล่านี้หมดแล้ว เพราะฉะนั้นการเทศนาว่าการหนักเบามากน้อย จะเป็นไปตามอรรถตามธรรมล้วน ๆ ไม่มีสูงมีต่ำ ทะลุไปเลยตรงกลางที่เป็นความถูกต้องเท่านั้น

ตอนที่ยังไม่มาจากกรุงเทพนี้ คือรอให้เขาคัดเลือกผู้แทนก่อน ก็คือว่าเราไปอยู่ที่นั่นเพื่อการตักเตือนทุกอย่างนี่นะ การหย่อนบัตรนี่สำคัญมาก เน้นหนักลงจุดนี้มาก เขาก็ออกทางวิทยุไม่ใช่เหรอ ประกาศลั่นแล้ว ถ้าหากว่าไม่เป็นตามนี้ก็แสดงว่าดวงชะตาของชาติไทยเราเท่านั้น เพราะธรรมนี้สอนเพื่อความแคล้วคลาดปลอดภัย ไม่ได้สอนเพื่อความล่มจม ถ้าฝืนธรรมไปก็ช่วยไม่ได้ มีเท่านั้นเอง นี่ละที่เรายังไม่มา เราสอนตลอด เน้นหนัก ๆ จนกระทั่งถึงวันที่ ๕ ยังสอนเต็มเม็ดเต็มหน่วยเกี่ยวกับเรื่องการหย่อนบัตร เน้นหนัก ๆ ลงจุดสำคัญที่เป็นภัยและเป็นคุณ บอกชัดเจน

พอวันที่ ๖ เป็นวันที่จะหย่อนบัตร คนก็รุมมาจะมาฟังเรื่องราวใดกับเราอีก เราบอกวันนี้ไม่พูด วันนี้เป็นวันทำงาน ให้พากันไปทำงาน วันนี้ไม่พูดอะไร ก็ไม่พูดจริง ๆ วันนั้น พูดอะไรสองสามคำแล้วหนีเลย เพราะพูดมาแล้วสอนหมดแล้วจะให้พูดสอนว่ายังไงอีก วันนี้ก็ไม่พูดอะไรแหละ พูดนิดหน่อยไม่ใช่หรือวันนี้ (หมดแล้วครับผม) เท่านั้นละ วันนี้ไม่พูดอะไรมาก พูดทุกวัน ๆ นี่เขาก็ออกทางอินเตอร์เน็ตทุกวันนะนี่ เขาไปออกทุกวัน ๆ เทศน์ตอนเช้านี่

มีโยมจากสุไหงโกลกเขียนมากราบเรียนว่า เขาไม่ได้ข่าวหลวงตาเรื่องผ้าป่าช่วยชาติ เขาเลยถามมาว่า หลวงตายังรับผ้าป่าช่วยชาติอยู่หรือเปล่า

ไม่ตอบ ขี้เกียจตอบ เขารับเขาทอดกันทั้งแผ่นดิน เราไปหูหนวกตาบอดอยู่ไหน ถามไปมันขายตัวเอง เพราะฉะนั้นเราจึงไม่ตอบ จะเพิ่มความขายตัวเองเข้าไปอีก

 

เปิดดูข้อมูล วันต่อวัน ทันต่อเหตุการณ์ หลวงตาเทศน์ถึงเรื่องอะไร

 www.luangta.com


** ท่านผู้เข้าชมทุกท่านโปรดทราบ
    เนื่องจากกัณฑ์เทศน์บางกัณฑ์มีความยาวค่อนข้างมาก ซึ่งจะส่งผลต่อความเร็วในการเปิดเว็บไซต์ ขอแนะนำให้ทุกท่านได้อ่านเนื้อหากัณฑ์เทศน์บางส่วนจากเว็บไซต์ และให้ทำการดาวน์โหลดไฟล์กัณฑ์เทศน์ที่มีนามสกุล .pdf ไปเก็บไว้ในเครื่องของท่านแทนการอ่านเนื้อหาทั้งหมดจากเว็บไซต์

<< BACK

หน้าแรก